არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — წარმოადგენს არგენტინას საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს არგენტინის ფეხბურთის ასოციაცია.

არგენტინა
ემბლემა
მეტსახელ(ებ)ი La Albiceleste (ცისფერ-თეთრები)
ასოციაცია Asociación del Fútbol Argentino
(არგენტინის ფეხბურთის ასოციაცია)
კონფედერაცია კონმებოლი (სამხრეთი ამერიკა)
მთავარი მწვრთვნელი ლიონელ სკალონი
კაპიტანი ლიონელ მესი
ყველაზე მეტი კეპი ლიონელ მესი (151)
ბომბარდირი ლიონელ მესი (76)
სტადიონი

El Monumental, Mario A. Kempes,

Estadio Único
ფიფა-ს კოდი ARG
ფიფა-ს რეიტინგი 3
ფიფა-ს უმაღლესი რეიტინგი 1 (მარტი 2007, ოქტომბერი 2007 – ივნისი 2008)
ფიფა-ს უდაბლესი რეიტინგი 24 (აგვისტო 1996)
ელო-ს რეიტინგი 4
ელო-ს უმაღლესი რეიტინგი 1 (ბოლოს 2007 წლის ივლისში, 34-ჯერ ჯამში)
ელო-ს უდაბლესი რეიტინგი 28 (ივნისი 1990)
საშინაო ფერი
საგარეო ფერი
პირველი საერთაშორისო
ურუგვაის დროშა ურუგვაი 2–3 არგენტინის დროშა არგენტინა
(მონტევიდეო, ურუგვაი; 16 მაისი, 1901)[1][1]
უდიდესი გამარჯვება
არგენტინის დროშა არგენტინა 12–0 ეკვადორი ეკვადორის დროშა
(მონტევიდეო, ურუგვაი; 22 იანვარი, 1942)
უდიდესი დამარცხება

ჩეხოსლოვაკიის დროშა ჩეხოსლოვაკია 6–1 არგენტინა არგენტინის დროშა
(ჰელსინგბორგი, შვედეთი; 15 ივნისი, 1958)
ურუგვაის დროშა ურუგვაი 5–0 არგენტინა არგენტინის დროშა
(გუაიაკილი, ეკვადორი; 16 დეკემბერი, 1959)
არგენტინის დროშა არგენტინა 0–5 კოლუმბია კოლუმბიის დროშა
(ბუენოს-აირესი, არგენტინა; 5 სექტემბერი, 1993)

ბოლივიის დროშა ბოლივია 6–1 არგენტინა არგენტინის დროშა
(ლა-პასი, ბოლივია; 1 აპრილი, 2009)
მსოფლიო ჩემპიონატი
გამოსვლა 15 (პირველად 1930)
საუკეთესო შედეგი გამარჯვებული, 1978 და 1986
კოპა ამერიკა
გამოსვლა 39 (პირველად 1916)
საუკეთესო შედეგი გამარჯვებული, 1921, 1925, 1927, 1929, 1937, 1941, 1945, 1946, 1947, 1955, 1957, 1959, 1991, 1993
კონფედერაციის თასი
გამოსვლა 3 (პირველად 1992)
საუკეთესო შედეგი გამარჯვებული, 1992

ისტორიარედაქტირება

1970-იანი წლებირედაქტირება

1974 წლის მუნდიალზე არგენტინამ დაძლია პირველი ჯგუფური ეტაპი და გავიდა მეორე ჯგუფურ ეტაპზე, სადაც დაიკავა ჯგუფში ბოლო ადგილი.

არგენტინა მასპინძლობდა შემდგომ, 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატს. გუნდმა ფინალში გასვლა მოახერხა, სადაც მას ნიდერლანდის ნაკრები შეხვდა. ფინალი ნიდერლანდმა კარგად დაიწყო, მაგრამ პირველ ტაიმში არგენტინა დაწინაურდა მარიო კემპესის გოლით. დიკ ნანინგას გოლით ნიდერლანდმა მატჩის დასრულებამდე რვა წუთით ადრე გაათანაბრა და მატჩის მიწურულს მოგების შანსიც ჰქონდა, მაგრამ რობ რენსენბრინკის დარტყმა ძელს მოხვდა. დამატებით დროში მარიო კემპესისა და დანიელ ბერტონის გოლებით არგენტინამ გაიმარჯვა და ისტორიაში პირველად მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული.

დიეგო მარადონას ეპოქარედაქტირება

1986 წლის მუნდიალი დიეგო მარადონას ბენეფისად იქცა. ამ ჩემპიონატზე არგენტინამ მეორედ შეძლო მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება. ფინალში მათ გფრ-ს ნაკრები 3–2 დაამარცხეს. ბოლო, გამარჯვების გოლი მარადონას პასით ხორხე ბურუჩაგამ გაიტანა. მომდევნო, 1990 წლის მუნდიალის ფინალში არგენტინა კვლავ გფრ-ს დაუპირისპირდა, მაგრამ ამჯერად დამარცხდა — 0–1.

1998-დან დღემდერედაქტირება

1998 წლის მუნდიალზე არგენტინა დიეგო მარადონას გარეშე გაემგზავრა, მაგრამ მას ჰყავდა გაბრიელ ბატისტუტა. არგენტინელებმა მერვედფინალში პენალტების სერიაში დაამაცხეს მუდმივი მეტოქე ინგლისი. მეოთხედფინალში მათი მეტოქე ნიდერლანდის ნაკრები იყო. ნიდერლანდი დაწინაურდა პატრიკ კლეივერტის გოლით, მაგრამ კლაუდიო ლოპესის გოლით არგენტინამ პირველივე ტაიმში გაათანაბრა. ნიდერლანდმა გაიმარჯვა ანგარიშით 2-1 89-ე წუთზე დენის ბერგკამპის მიერ გატანილი გოლით. ბერგკამპმა მიიღო ფრენკ დე ბურის 55 მეტრიანი პასი, ერთი მოძრაობით მოატყუა რობერტო აიალა და გაიტანა მსოფლიო ჩემპიონატების ისტორიაში ერთ-ერთი ულამაზესი გოლი.[3]

2006 წლის მუნდიალზე არგენტინამ ჯგუფში მოიგო პირველი ორი მატჩი, ფრედ ითამაშა მესამე ნიდერლანდთან, გაიყო მასთან ქულები, მაგრამ ბურთების უკეთესი სხვაობით დაიკავა პირველი ადგილი და მეოთხედფინალში გამოეთიშა ტურნირს გერმანიასთან პენალტების სერიაში წაგებით. 2010 წლის მუნდიალზე არგენტინა კვლავ გერმანიამ გამოაგდო, კვლავ მეოთხედფინალიდან, ამჯერად მატჩი 0-4 დასრულდა. ასევე გერმანიასთან შეხვდა არგენტინა მუნდიალი 2014-ის ფინალში. ძირითადი დრო 0-0 დასრულდა. მატჩის ერთადერთი გოლი დამატებით დროის მეორე ტაიმში, 113-ე წუთზე ანდრე შურლეს ფლანგური გარღვევისა და პასის შედეგად შეცვლაზე შესულმა მარიო გეცემ გაიტანა. არგენტინამ 1990 წლის შემდეგ პირველად კვლავ ვერცხლის მედლები მოიპოვა. არგენტინელთა კაპიტანი ლიონელ მესი კი ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა.

გალერეარედაქტირება

შემადგენლობარედაქტირება

0#0 პოზიცია მოთამაშე დაბადების თარიღი (ასაკი) მატჩი გოლი კლუბი
1 მეკ სერხიო რომერო 22 თებერვალი, 1987 (1987-02-22) (34 წლის) 64 0   სამპდორია
23 მეკ მარიანო ანდუხარი 30 ივლისი, 1983 (1983-07-30) (38 წლის) 11 1   ნაპოლი
12 მეკ ნაჰუელ გუზმანი 10 თებერვალი, 1986 (1986-02-10) (35 წლის) 5 0   ტიგრესი
მეკ აგუსტინ მარჩეზინი 16 მარტი, 1988 (1988-03-16) (33 წლის) 2 0   სანტოს ლაგუნა
16 მცვ მარკოს როხო 20 მაისი, 1990 (1990-05-20) (31 წლის) 59 3   მანჩესტერ იუნაიტედი
4 მცვ პაბლო საბალეტა 16 იანვარი, 1985 (1985-01-16) (36 წლის) 53 0   მანჩესტერ სიტი
15 მცვ მარტინ დემიკელისი 20 დეკემბერი, 1980 (1980-12-20) (40 წლის) 48 2   მანჩესტერ სიტი
2 მცვ ესეკიელ გარაი 10 ოქტომბერი, 1986 (1986-10-10) (35 წლის) 31 0   ზენიტი
17 მცვ ნიკოლას ოტამენდი 12 თებერვალი, 1988 (1988-02-12) (33 წლის) 25 1   ვალენსია
3 მცვ ფაკუნდო რონკალია 10 თებერვალი, 1987 (1987-02-10) (34 წლის) 6 0   ჯენოა
მცვ რამირო ფუნეს მორი 5 მარტი, 1991 (1991-03-05) (30 წლის) 2 0   ევერტონი
მცვ ემანუელ მასი 15 იანვარი, 1989 (1989-01-15) (32 წლის) 2 0   სან ლორენცო
13 მცვ მილტონ კასკო 11 აპრილი, 1988 (1988-04-11) (33 წლის) 1 0   ოლდ ბოიზი
14 ნახ ხავიერ მასკერანო 8 ივნისი, 1984 (1984-06-08) (37 წლის) 117 3   ბარსელონა
7 ნახ ანხელ დი მარია 14 თებერვალი, 1988 (1988-02-14) (33 წლის) 66 15   მანჩესტერ იუნაიტედი
5 ნახ ფერნანდო გაგო 10 აპრილი, 1986 (1986-04-10) (35 წლის) 59 0   ბოკა ხუნიორსი
19 ნახ მაქსი როდრიგესი 7 იანვარი, 1981 (1981-01-07) (40 წლის) 41 12
19 ნახ ევერ ბანეგა 29 ივნისი, 1988 (1988-06-29) (33 წლის) 34 4   სევილია
6 ნახ ლუკას ბილია 30 იანვარი, 1986 (1986-01-30) (35 წლის) 34 0   ლაციო
21 ნახ ხავიერ პასტორე 20 ივნისი, 1989 (1989-06-20) (32 წლის) 25 2   პარი სენ-ჟერმენი
ნახ ენცო პერესი 22 თებერვალი, 1986 (1986-02-22) (35 წლის) 15 1   ვალენსია
20 ნახ ერიკ ლამელა 4 მარტი, 1992 (1992-03-04) (29 წლის) 12 1   ტოტენჰემი
ნახ ნიკოლას გაიტანი 23 თებერვალი, 1988 (1988-02-23) (33 წლის) 10 2   ბენფიკა
8 ნახ რობერტო პერეირა 7 იანვარი, 1991 (1991-01-07) (30 წლის) 8 0   იუვენტუსი
ნახ მატიას კრანვიტერი 21 მაისი, 1993 (1993-05-21) (28 წლის) 2 0   რივერ პლეიტი
10 თავ ლიონელ მესი   24 ივნისი, 1987 (1987-06-24) (34 წლის) 103 46   ბარსელონა
11 თავ სერხიო აგუერო 2 ივნისი, 1988 (1988-06-02) (33 წლის) 89 39   მანჩესტერ სიტი
9 თავ გონსალო იგუაინი 12 ოქტომბერი, 1987 (1987-10-12) (34 წლის) 52 25   ნაპოლი
22 თავ ეზეკიელ ლავესი 3 მაისი, 1985 (1985-05-03) (36 წლის) 42 4   პარი სენ-ჟერმენი
თავ პაულო დიბალა 15 ნოემბერი, 1993 (1993-11-15) (28 წლის) 12 0   იუვენტუსი
თავ ანხელ კორეა 9 მარტი, 1995 (1995-03-09) (26 წლის) 2 1   ატლეტიკო მადრიდი

რეკორდებირედაქტირება

ჩატარებული მატჩებირედაქტირება

განახლდა: 2021 წლის 14 ოქტომბრის მონაცემებით:[4][5]
ადგ. ფეხბურთელი პერიოდი მატჩი გოლი
1 ლიონელ მესი 2005– 156 80
2 ხავიერ მასკერანო 2003–2018 147 3
3 ხავიერ ძანეტი 1994–2011 143 4
4 ანხელ დი მარია 2008– 116 21
5 რობერტო აიალა 1994–2007 114 7
6 დიეგო სიმეონე 1988–2002 106 9
7 სერხიო აგუერო 2006– 101 41
8 ოსკარ რუჯერი 1983–1994 97 7
9 სერხიო რომერო 2009– 96 0
10 დიეგო მარადონა 1977–1994 91 34

ბომბარდირებირედაქტირება

განახლდა: 2021 წლის 11 ოქტომბრის მონაცემებით:[6]
ადგ. ფეხბურთელი პერიოდი გოლი მატჩი საშ/მატჩში
1 ლიონელ მესი 2005– 80 156 0.51
2 გაბრიელ ბატისტუტა 1991–2002 54 77 0.7
3 სერხიო აგუერო 2006– 41 101 0.41
4 ერნან კრესპო 1995–2007 35 64 0.55
5 დიეგო მარადონა 1977–1994 34 91 0.37
6 გონსალო იგუაინი 2009–2018 31 75 0.41
7 ლუის არტიმე 1961–1967 24 25 0.96
8 დანიელ პასარელა 1976–1986 23 70 0.33
9 ანხელ დი მარია 2008– 21 116 0.18
ლეოპოლდო ლუკე 1975–1981 21 45 0.47
ხოსე სანფილიპო 1956–1962 21 29 0.72
ერმინიო მასანტონიო 1935–1942 21 19 1.11

იხილეთ აგრეთვერედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. Pelayes, Héctor Darío. (September 24, 2010) ARGENTINA-URUGUAY Matches 1902–2009. RSSSF. ციტირების თარიღი: November 7, 2010.
  2. After 1988, the tournament has been restricted to squads with no more than 3 players over the age of 23, and these matches are not regarded as part of the national team's record, nor are caps awarded.
  3. Netherlands ready to revive Argentina rivalry
  4. FIFA Century Club. FIFA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-18. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2020.
  5. Appearances for Argentina National Team. RSSSF.com (17 ივნისი, 2020). ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2020.
  6. Goalscoring for Argentina National Team. RSSSF.com (17 ივნისი, 2020). ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2020.