20 ნოემბერი - 8 დეკემბერი 1980 ვალეტა, მალტა

ტექნიკური შედეგებირედაქტირება

მონაწილეობდა 81 ქვეყნის 82 ნაკრები გუნდი (მალტელებმა ორი გუნდი გამოიყვანეს). ტურნირი ჩატარდა შვეიცარიული სისტემით 14 ტურად.

11.  რუმინეთი, 12.  შვედეთი, 13.  კუბა,

  • 31 ქულა

14.  არგენტინა, 15.  ფილიპინები, 16.  დანია, 17.  საფრანგეთი, 18.  უელსი,

  • 30,5 ქულა

19.  ბულგარეთი, 20.  ფინეთი, 21.  ავსტრია, 22.  იტალია,

  • 30 ქულა

23.  ისლანდია, 24.  ნორვეგია, 25.  გერმანია, 26.  ესპანეთი, 27.  საბერძნეთი, 28.  ვენესუელა, 29.  ბრაზილია, 30.  სირია,

  • 29,5 ქულა

31.  შვეიცარია,

  • 29 ქულა

32.  კოლუმბია, 33.  ალბანეთი, 34.  ავსტრალია, 35.  ინდოეთი, 36.  ჩილე, 37.  მექსიკა,

  • 28,5 ქულა

38.  ჩინეთი, 39.  პორტუგალია, 40.  ბელგია, 41.  ირლანდია, 42.  ტაილანდი, 43.  პაკისტანი,

  • 28 ქულა

44.  დომინიკელთა რესპუბლიკა, 45.  ინდონეზია,

  • 27,5 ქულა

46.  მონღოლეთი, 47.  პარაგვაი, 48.  თურქეთი, 49.  მალაიზია, 50.  ტრინიდადი და ტობაგო,

  • 27 ქულა

51.  შოტლანდია, 52.  იაპონია,

  • 26,5 ქულა

53.  გაიანა, 54.  ლუქსემბურგი, 55.  ალჟირი,

  • 26 ქულა

56.  ახალი ზელანდია, 57.  ლიბანი, 58.  ტუნისი,

  • 25,5 ქულა

59.  ეგვიპტე, 60.  არაბთა გაერთიანებული საამიროები, 61.  მალტა, 62.  ზიმბაბვე, 63  პუერტო-რიკო, 64.  იამაიკა, 65.  აშშ-ის ვირჯინის კუნძულები,   მალტა-2,

  • 25 ქულა

66.  ჰონგ-კონგი, 67.  გერნზი, 68.  იორდანია,

  • 24,5 ქულა

69.  კვიპროსი, 70.  კენია,

  • 23,5 ქულა

71.  ნიგერია, 72.  ფარერის კუნძულები, 73.  ანდორა, 74.  ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულები, 75.  ლიბია,

  • 23 ქულა

76.  ბერმუდის კუნძულები, 77.  ზაირი,

  • 20,5 ქულა

78.  მონაკო,

  • 19,5 ქულა

79.  [[|]],

  • 17,5 ქულა

80.  [[|]],

  • 13,5 ქულა

81.  ანგოლა,

ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგებირედაქტირება

ანატოლი კარპოვი 9 (+6=6-0), ლევ პოლუგაევსკი 3 (+0=6-1), მიხეილ ტალი 3,5 (+2=3-1), ეფიმ გელერი 6,5 (+4=5-0), იური ბალაშოვი 7,5 (+5=5-0), გარი კასპაროვი 9,5 (+8=3-1).

ლაიოშ პორტიში 9,5 (+6=7-0), ზოლტან რიბლი 8,5 (+4=9-0), დიულა საქსი 7,5 (+4=7-1), იშტვან ჩომი 7 (+5=4-0), ივან ფარაგო 2 (+2=0-2), იოზეფ პინტერი 4,5 (+4=1-0).

ლუბომირ ლუბოევიჩი 7,5 (+4=7-2), ბორესლავ ივკოვი 5,5 (+3=5-0), ბრუნო პარმა 4,5 (+1=7-0), ბოიან კურაიცა 3,5 (+1=5-1), სლავოლუბ მარიანოვიჩი 7,5 (+4=7-1), პრედრაგ ნიკოლიჩი 6,5 (+5=0-0).

საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვითრედაქტირება

პირველი დაფა ქვეყანა %
უილიამ ჰუკი   ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულები 11,5 14 82,1
საუფუტდინ კანასი   კენია 9,5 12 79,2
ეუგენიო ტორე   ფილიპინები 11 14 78,6
მეორე დაფა ქვეყანა %
იარი რანტანენი   ფინეთი 9,5 13 73,1
იასერ სერავანი   აშშ 8 11 72,7
დერეკ ჰარისი   ბერმუდის კუნძულები 7 10 70,0
მესამე დაფა ქვეყანა %
ხოსე ფელიქს ვილიარეალი   მექსიკა 9 11 81,8
ადამ კულიგოვსკი   პოლონეთი 10 13 76,9
რაფი მუჰამედ კხანი   ინდოეთი 10 13 76,9
მეოთხე დაფა ქვეყანა %
იშტვან ჩომი   უნგრეთი 7 9 77,0
ეფიმ გელერი   სსრკ 6,5 9 72,2
ჰარი სუსლერი   შვედეთი 6,5 9 72,2
კრისტიან ლანგევეგი   ნიდერლანდები 6,5 9 72,2
იოჰან გოორმაცტინგი   ბელგია 6,5 9 72,2
პირველი სათადარიგო დაფა ქვეყანა %
იური ბალაშოვი   სსრკ 7,5 10 75,0
ბიორნ ტილერი   ნორვეგია 6 8 75,0
იაკობ ოსტ-ჰანსენი   დანია 8 11 72,7
მეორე სათადარიგო დაფა ქვეყანა %
პრედრაგ ნიკოლიჩი   იუგოსლავია 6,5 8 81,3
ანდრეუ ბორგი   მალტა-2 6 8 80,0
გარი კასპაროვი   სსრკ 9,5 12 79,2

ლიტერატურარედაქტირება

  • Б. Туров Пять Шахматных олимпиад. Москва. изд. ,,ФиС’’ 1984
  • Шахматы. Энциклопедический словарь. Москва. изд. ,,Советская Энциклопедия’’ 1990
  • Шахматная Энциклопедия. Москва. 2004.
  • Ханамирян Г. Всемирные шахматные Олимпиады. 1927-2006. Ереван: 2006

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება