Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ სოჭი (მრავალმნიშვნელოვანი).

სოჭი — ზღვისპირა საკურორტო ქალაქი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში, საქართველოს საზღვარზე. .

ქალაქი
სოჭი
რუს. Сочи
აფხ. Шәача
ადიღ. Шъачэ
View on Sotsji from black sea.jpg
სოჭი
დროშა გერბი
Flag of Sochi (Krasnodar krai).png Coat of Arms of Sochi (Krasnodar krai).png

ქვეყანა რუსეთის დროშა რუსეთი
მხარე კრასნოდარი
შიდა დაყოფა Tsentralny City District, Khostinsky City District, Lazarevsky City District და Adlersky City District
კოორდინატები 43°36′00″ ჩ. გ. 39°43′00″ ა. გ. / 43.60000° ჩ. გ. 39.71667° ა. გ. / 43.60000; 39.71667
მმართველი Anatoly Pakhomov[1]
დაარსდა 1838
ამჟამინდელი სტატუსი 1896
ფართობი 176,77 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 65
მოსახლეობა 448493 კაცი (2020)
სიმჭიდროვე 2537 კაცი/კმ²
აგლომერაცია 600 000
ეროვნული შემადგენლობა რუსები (69,9%) სომხები (20,3%) უკრაინელები (2,3%) ქართველები (2%)
სასაათო სარტყელი UTC+3
სატელეფონო კოდი +7 8622
საფოსტო ინდექსი 354000-354999
ოფიციალური საიტი sochi.ru
სოჭი (ქალაქი) — რუსეთი
სოჭი (ქალაქი)
სოჭი (ქალაქი) — კრასნოდარის მხარე
სოჭი (ქალაქი)

გეოგრაფიარედაქტირება

მდებარეობს შავი ზღვის ნაპირას, კავკასიონის შტოქედების კალთებზე. სოჭი 147 კმ-ის სიგრძეზე მიუყვება შავი ზღვის სანაპიროს მდინარე შეფსიდან მდინარე ფსოუმდე. სოჭში ნოტიო სუბტროპიკული ჰავაა, იცის ცხელი ზაფხული და რბილი ზამთარი. ივლისის საშუალო ტემპერატურაა 25-28°C, ხოლო იანვრისა — 6°C, ზღვის წყლის ტემპერატურა ზაფხულში 24-26°C. ნალექები 1400 მმ წელიწადში.

სარკინიგზო ხაზით უკავშირდება დონის როსტოვს ხოლო საავტომობილო გზატკეცილით ნოვოროსიისკის, მოქმედებს საზღვაო ნავსადგური და სოჭის საერთაშორისო აეროპორტი. სოჭის ჩრდილოეთით მდებარეობს სოჭის ეროვნული პარკი, რომელიც ნაწილია დასავლეთ კავკასიონისა, მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლისა.

ისტორიარედაქტირება

ქალაქი დაფუძნდა 1838 წელს როგორც ალექსანდრიის დასახლება (შემდგომში ნავაგინსკის სიმაგრე). ყირიმის ომის დროს ქალაქი რუსეთის იმპერიის ჯარებმა დატოვეს. 1864 წელს ხელახლა გაშენდა და ეწოდა პოსტ-დახოვსკი. 1890 წელს აშენდა სოჭის მიქაელ მთავარანგელოზის საკათედრო ტაძარი, რომელიც რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. 1896 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი, ეწოდა სოჭი და გახდა შავიზღვისპირეთის გუბერნიაში შემავალი სოჭის ოკრუგის ცენტრი. ამ დროისთვის ქალაქის მოსახლეობის 90%-ზე მეტს ქართველები შეადგენდნენ. სოჭის კონფლიქტის დროს, 1918 წლის ივლისიდან 1919 წლის თებერვლამდე სოჭს აკონტროლებდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალები. ამ ომის შედეგად საქართველოს და რუსეთს შორის საზღვრად დადგინდა მდინარე ფსოუ. 1920 წლის 29 აპრილს ქალაქში დამყარდა საბჭოთა ხელისუფლება.

საბჭოთა კავშირის პერიოდში სოჭში აშენდა მრავალი შენობა: კურორტოლოგიის და ფიზიოთერაპიის ინსტიტუტი (1931, არქიტ: ა. შჩუსევი), სანატორიუმი „ზარია“ (1931, არქიტ: ა. და ლ. ვესნინები), სსრკ თავდაცვის სამინისტროს სანატორიუმი (1931, არქიტ: მ. მერჟანოვი), ორჯონიკიძის სახ. სანატორიუმი (1931-1933, არქიტ: ი. კუზნეცოვი), სანატორიუმი „პრავდა“ (1936, არქიტ: პ. ესკოვი), თეატრი (1939, არქიტ: კ. ჩერნოპიატოვი) რკინიგზის სადგური (1952, არქიტ: ა. დუშკინი), საზღვაო ვაგზალი (1955, არქიტ: კ. ალაბიანი), სანატორიუმი „მეტალურგი“ (1956, არქიტ: ი. სვირსკი), ბანაკი „სპუტნიკი“ (1960, არქიტ: ნ. მილოვა, გ. რჟევსკაია და სხვები), სასტუმრო „კავკაზი“ (1964), სასტუმრო „მაგნოლია“ (1965), სასტუმრო „ლენინგრადი“ (1966, სამივეს არქიტ: ლ. გალპერინი), სანატორიუმი „პრიმორიე“ (1975, არქიტ: ი. ვონოგრადსკი), სასტუმრო „ჟემჩუჟინა“ (1979, არქიტ: ო. გორიაჩევი, ტ. პანკოვა)

საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო კვების მრეწველობა, მოქმედებდა რძის, ხორცის, საკონსერვო და ლუდის ქარხნები, მეფრინველეობის ფაბრიკა. სოჭში მოქმედებდა პოლიტექნიკუმი, სამედიცინო სასწავლებელი, სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები, მუზეუმები, დენდრარიუმი, ცირკი, საგამოფენო დარბაზი, ფუნქციონირებდა 60 სანატორიუმი, 82 პანსიონატი, 7 სააბაზანო, 5 პოლიკლინიკა, ტურბაზები და კემპინგები.

1992 წელს სოჭში გაფორმდა დაგომისის შეთანხმება საქართველოსა და რუსეთს შორის ქართულ-ოსური და ქართულ-აფხაზური კონფლიქტების შესახებ.

XXI საუკუნეში იქცა მნიშვნელოვან სპორტულ ცენტრად. 2014 წელს უმასპინძლა ზამთრის ოლიმპიური თამაშებს, რის გამოც აშენდა სოჭის ოლიმპიური პარკი. 2014-2019 წლებში სოჭის ავტოდრომი მასპინძლობდა ფორმულა 1-ის შეჯიბრებებს. 2017-2018 წლებში სოჭი იყო ფიფა-ს კონფედერაციათა თასისა და მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ერთ-ერთი მასპინძელი ქალაქი. სოჭში მუნდიალის 6 შეხვედრა გაიმართა. ქალაქში ასევე მოქმედებს ცენტრალური სტადიონი, რომელიც საფეხბურთო კლუბ „ჟემჩუჟინა-სოჭის“ საშინაო მოედანია.

დემოგრაფიარედაქტირება

აღწერის წელი მოსახლეობა რუსები ქართველები სომხები სხვა
1894[2] 460 2,4% 95,6% 2%
1983   304 000
2002   328 809
2010   420 589 69,92% 2,03% 20,09% 2%
2020[3]   448 493

ტურიზმირედაქტირება

სოჭი რუსეთის ერთ-ერთი უმთავრესი ტურისტული ცენტრია. საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში სოჭი იყო უდიდესი კლიმატური, ბალნეოლოგიური და ტალახით სამკურნალო კურორტი. სოჭში მოქმედებს მრავალი სანატორიუმი და მინერალური წყლის აბანო. სამკურნალო ფაქტორებია სულფიდურ, ჰიდროსულფიდურ-გოგირდწყალბადიანი, იოდ-ბრომიანი მინერალური წყლები (მაცესტა, ხოსტა, კუდეფსტა, მამაიკა), რომლებიც იხმარება აბაზანებისთვის, საინჰალაციოდ, შესასხურებლად და სხვა. სამედიცინო ჩვენება: გულ-სისხლძარღვტა, საყრდენ-სამოძრაო აპარატის, გინეკოლოგიური, კანის დაავადებანი და სხვა. ადლერში სამკურნალოდ გამოიყენება ადგილობრივი შლამიანი ტალახი, კლიმატო-თალასოთერაპია, ზღვაში ბანაობა; ადლერსა და ლაზარევსკაიაში: სუნთქვის ორგანოთა არატუბერკულოზური ხასიათის და ნერვული სისტემის ფუნქციური დაავადებანი.

ცნობილი ადამიანებირედაქტირება

დაძმობილებული ქალაქებირედაქტირება

ლიტერატურარედაქტირება

სქოლიორედაქტირება