ნახური ენები
  ხუნძურ-ანდიურ-დიდოური ენები
  დარგუული ენები
  დიდოური ენები
  ლაკური ენა
  ლეზგიური ენები და ხინალუღური

ნახურ-დაღესტნური ენები[1]იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახის ჩრდილო-აღმოსავლური ჯგუფი. აერთიანებს ნახურ და დაღესტნურ ენებს. გავრცელებულია რუსეთის ფედერაციის ჩეჩნეთის, ინგუშეთის, დაღესტნის რესპუბლიკებში და აგრეთვე საქართველოსა და აზერბაიჯანის ზოგ რაიონში. განეკუთნება კავკასიურ ენათა ოჯახს (ქართული კავკასიოლოგიის სკოლის მიხედვით იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახს)

კლასიფიკაციარედაქტირება

ნახური ენებირედაქტირება

დაღესტნური ენებირედაქტირება

იხილეთ აგრეთვერედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. მ. ქურდიანი, „იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების საფუძვლები“, თსუ, 2007