მთავარი მენიუს გახსნა

ხოხის ქედიკავკასიონის ჩრდილოეთ გვერდითი ქედი. მარადთოვლიან-მყინვარებიან თხემზე აღმართულია მწვერვალები: წითიხოხი (3905 მ), სივერაუტი (3768 მ), ჯიმარა (4780 მ), მაილი (4506 მ), სუათისი (4466 მ), ჩათა (4099 მ), მყინვარწვერი (5047 მ) და სხვა. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით, რომლებიც გამსჭვალულია დიაბაზების ძარღვებით. ღერძული ზონა გარღვეულია დიორიტებითა და ინტრუზიებით.

ხოხის ქედი
აღმოსავლეთი კავკასიონის და ხოხის ქედის უმაღლესი მწვერვალი — მყინვარწვერი
აღმოსავლეთი კავკასიონის და ხოხის ქედის უმაღლესი მწვერვალი — მყინვარწვერი
კოორდინატები: 42°42′ ჩ. გ. 44°22′ ა. გ. / 42.700° ჩ. გ. 44.367° ა. გ. / 42.700; 44.367
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
ტერიტორიული ერთეული ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი
უმაღლესი წერტილი მყინვარწვერი
სიმაღლე 5047 
ამგებელი ქანები თიხაფიქლები
ქვიშაქვები
ხოხის ქედი — საქართველო
ხოხის ქედი

ხოხის ქედი კავკასიონის მთელი აღმოსავლური ნახევრის ყველაზე მაღალი და ყველაზე ვრცელი გამყინვარების მქონე ნაწილია. იგი მთავარ ქედთან გადაბმულია გარდიგარდმო სერით — არდონისა და თერგის წყალგამყოფით, რომელზეც თრუსოს უღელტეხილი (ზღვის დონიდან 3150 მ) მდებარეობს. ხოხის ქედის მაღალი, მნიშვნელოვან დადაბლებებს თითქმის მოკლებული თოვლ-ყინულოვანი თხემი ძნელი გადასალახავია; აქ უღელტეხილები, შეიძლება ითქვას, მხოლოდ ალპინისტებისათვის არსებობს. აღმოსავლეთით ხოხის ქედი მყინვარწვერის მასივით თავდება. ქედზე მყინვარული, ძველმყინვარული, ვულკანური და ეროზიული რელიეფის ფორმებია. ქედზე ბევრი მყინვარია, მ.შ. გერგეტი, დევდარაკი, აბანო, მნა, ჩათა, სუათისი და სხვა.

დამახასიათებელია სუბალპური ტყეების, სუბალპური მდელოს, ალპური მდელოს, სუბნივალური და ნივალური ლანდშაფტები.

იხილეთ აგრეთვერედაქტირება

ლიტერატურარედაქტირება

  • ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, გვ. 505, თბ., 1987 წელი.
  • მარუაშვილი ლ., საქართველოს ფიზიკური გეოგრაფია, თბ., 1964.