მთავარი მენიუს გახსნა

ტარიელ ფუტკარაძე (დ. 9 მაისი, 1960, სოფელ ტომაშეთი, შუახევის რაიონი) — ქართველი ენათმეცნიერი.

ტარიელ ფუტკარაძე
დაბ. თარიღი 9 მაისი, 1960
ტომაშეთი, შუახევის რაიონი
მოქალაქეობა საქართველო
პროფესია ენათმეცნიერი

ბიოგრაფიარედაქტირება

1983 წელს წარჩინებით დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი; იყო გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის სტიპენდიანტი. 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო (სახელის ფორმაწარმოების თავისებურებანი ქართული ენის სამხრეთ-დასავლურ კილოებში (აჭარული, გურული, იმერხეული, სამცხურ-ჯავახური), ხოლო 1998 წელს სადოქტორო დისერტაცია (თანამედროვე ქართული ენის ხმოვანთა სისტემა).

სხვადასხვა წლებში მუშაობდა: საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად (1987 წ.); ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალციხის ფილიალში ქართული ენის კათედრის გამგედ (1990 წ.); 1990 წლის ოქტომბერს არჩეულ იქნა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრად; 1991 წლის მარტში პრეზიდენტმა ზვიად გამსახურდიამ დანიშნა ქალაქ ბათუმის პრეფექტად;საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აქტის გამოცხადებიდან მალევე, აჭარაში, ქედის, შუახევისა და ხულოს პრეფექტურებთან არსებულმა საკრებულოებმა ტარიელ ფუტკარაძის ინიციატივას თანადგომა გამოუცხადეს და აჭარის ადგილობრივი ხელმძღვანელობის გვერდის ავლით, თბილისში, საქართველოს უზენაეს საბჭოს წარუდგინეს ამ რაიონთა საკრებულოების გადაწყვეტილება აჭარის ავტონომიის გაუქმების მოთხოვნით. ამ მომენტში, ფაქტობრივად, ერთმანეთს დაუპირისპირდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მაშინდელი უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე ასლან აბაშიძე და ქ. ბათუმის პრეფექტი ტარიელ ფუტკარაძე. აჭარის ავტონომიის შესანარჩუნებლად ასლან აბაშიძემ რუსეთის სპეცსამსახურების დახმარებით დაგეგმა ძალადობაზე ორიენტირებული მიტინგი. ტარიელ ფუტკარაძე წავიდა თბილისში და ზვად გამსახურდიას სთხოვა, გადაეყენებინა ასლან აბაშიძე, წინააღმდეგ შემთხვევაში ბათუმში მოსალოდნელი იყო სისხლისღვრა. პრეზიდენტმა საპრეზიდენტო არჩევნებამდე თავი შეიკავა აბაშიძის გადაყენებისაგან. ბათუმის მიტინგის შემდეგ პროცესები არეულობაში გადაიზარდა, რასაც მოჰყვა ნოდარ იმნაძის მკვლელობა. საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ პრეზიდენტმა არ გადააყენა ასლან აბაშიძე, რის გამოც ტარიელ ფუტკარაძე გადადგა პრეფექტობიდან.

1991 წლის 9 აპრილს, როგორც საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრმა, ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტს.

რუსეთისაგან ორგანიზებული ანტიკონსტიტუციური შეიარაღებული სახელმწიფო გადატრიალების (1991-92, დეკემბერ-იანვარი) შემდეგ განიცდიდა პოლიტიკურ დევნას. დღემდე კანონიერი ხელისუფლების ლეგიტიმურობის შენარჩუნების მიზნით უარი აქვს ნათქვამი სადეპუტატო პენსიაზე (ე.წ. სადეპუტატო პენსიის აღებას არ აპირებს მანამ, სანამ სასამართლოს წესით არ შეფასდება 1991-93 წლების პუტჩი).

1992 წელს აკად. თედო უთურგაიძისა და აკად. ქეთევან ლომთათიძის წარდგინებითა დაქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭოს გადაწყვეტილებით რექტორმა აკად. მაგალი თოდუამ დანიშნა უნივერსიტეტთან არსებული ქართველური დიალექტოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად (ამ თანამდებობაზე მუშაობს დღემდე). სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდა დიალექტოლოგიურ ექსპედიციებს: აჭარაში, სამცხე-ჯავახეთში, სვანეთში, ლეჩხუმში, სამეგრელოში, ხევსურეთში, იმერხევში, ტაოში; 1995 წლიდან არის ორგანიზატორი დიალექტოლოგთა, ეთნოლოგთა და ფოლკლორისტთა ყოველწლიური საერთაშორისო სიმპოზიუმისა: „ქუთაისური საუბრები“; 1996 წლიდან მისი რედაქტორობით გამოდის სამეცნიერო ჟურნალი „ქართველური მემკვიდრეობა“. 1999-2001 წლებში უშვებდა საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ გაზეთს „ქუჯი“; 1998-2004 წლებში კი სამეცნიერო-პოპულარულ გაზეთს“ „ქართული!“. 

1996 წელს ქუთაისში დააფუძნა „საქართველოს სახელმწიფო ენის საბჭო“. 1999 წლის აპრილში აირჩიეს ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორად. 2000 წელს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭოს მიერ მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1998-2006 წლებში მისი მონაწილეობით განხორციელდა რამდენიმე რესპუბლიკური და საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტი (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გრანტით დაფინანსებული არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის პროექტი „ქართული დიალექტოლოგიური ტექსტების კორპუსი დიალექტოლოგიური ფრაზეოლოგიითურთ“ (1997-1998 წწ.); ფრანკფურტის გოეთეს სახელობის უნივერსიტეტის შედარებითი ენათმეცნიერების ინსტიტუტისა და ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართველური დიალექტოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ერთობლივი სამეცნიერო პროექტი „არმაზი“ (სვანური და მეგრული გამოქვეყნებული ტექსტები — ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა) (2000- 2002 წწ.); საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს მიერ დაფინანსებული პროექტი „დასავლეთ საქართველოში არსებული თანამედროვე ქართველური ენა-კილოების (მეგრული, ლაზური, სვანური, იმერული, რაჭული, ქალაქური...), ზეპირსიტყვიერებისა და ეთნოგრაფიის მონაცემთა ელექტრონული ბანკის შექმნა (ტექსტები, ლექსიკონები, პრობლემური კვლევის შედეგები...)“ (2005 წ.). თანამოაზრეებთან ერთად 2001 წელს დააფუძნა სამეცნიერო-საგანმანათლებლო ცენტრი „ქართველთა (ქართველური) ენა და კულტურა საზღვრებს გარეშე“; 2004 წელს — „იბერიულ-კავკასიური საერთაშორისო სამეცნიერო-სასწავლო ცენტრი“; 2004 წელს — „საქართველოს სამეურვეო საბჭოების ასოციაცია“.

2005-2006 წლებში განხორციელდა მის მიერ მომზადებული ორი სამაგისტრო პროგრამა: „ქართული სამწიგნობრო ენა“ (აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტში) და „ქართველური ენათმეცნიერება“ (აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში; თანაავტორი: ასოც. პროფ. მერაბ ნაჭყებია). 2006 წლის აგვისტოდან კონკურსის წესით აირჩიეს აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის ქართული ენისა და ზოგადი ენათმეცნიერების დეპარტამენტის სრულ პროფესორად.

2011 წლიდან არის საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის ქართველოლოგიის ცენტრის ხელმძღვანელი, ამავე უნივერსიტეტის სრული პროფესორი, საბაკალავრო, სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელი; ამავე უნივერსიტეტში არის სადისერტაციო საბჭოს ფილოლოგიის სექციის ხელმძღვანელი და სამეცნიერო ჟრნალ "ქართველოლოგიის აქტუალური პრობლემების" მთავარი რედაქტორი. არის  ენათმეცნიერული ხასიათის 300-მდე სამეცნიერო ნაშრომის (მათ შორის მონოგრაფიები და სახელმძღვანელოები) და 300-ზე მეტი პუბლიცისტური წერილის ავტორი. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 20-მდე სადოქტორო დისერტაცია.

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება