ფასანაურიდაბა დუშეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (ვეშაგურნი, ზემო ამირნი, მეჯილაურნი, უკანამხარი, ჩირიკი, ცხვედიეთი, წინამხარი, წინკობანი, წიფორი, ჭიკანი, ხევშა).

დაბა
ფასანაური
Passanauri 1870s (A).jpg
ფასანაური 1870-იან წლებში
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე მცხეთა-მთიანეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი დუშეთის მუნიციპალიტეტი
კოორდინატები 42°20′47″ ჩ. გ. 44°41′34″ ა. გ. / 42.34639° ჩ. გ. 44.69278° ა. გ. / 42.34639; 44.69278
ცენტრის სიმაღლე 1050
მოსახლეობა 1148[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,4 %
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995 346[2]
საფოსტო ინდექსი 1800[3]
ფასანაური — საქართველო
ფასანაური
ფასანაური — მცხეთა-მთიანეთის მხარე
ფასანაური

გეოგრაფიარედაქტირება

მდებარეობს მდინარეების მთიულეთის და გუდამაყრის არაგვის შესაყართან, საქართველოს სამხედრო გზაზე, ზღვის დონიდან 1050 მ, დუშეთიდან 47 კმ. ჰავა ზომიერად ნოტიოა, იცის ზომიერად ცივი ზამთარი და ხანგრძლივი გრილი ზაფხული. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 7,8°C, ინავრისა -4,1°C, ივლისის 18,5°C; აბსოლუტური მინიმუმი -30°C, აბსოლუტური მაქსიმუმი 36°C. ნალექები 1000 მმ წელიწადში.

ისტორიარედაქტირება

ფასანაური ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარის, მთიულეთის ცენტრია. გადმოცემის მიხედვით ეს ადგილი ძველად წარმოადგენდა ვაჭრობის ერთ–ერთ ცენტრს. მისი სახელწოდებაც სწორედ ამ ფაქტმა განაპირობა, სავარაუდოდ ის დაკავშირებული სიტყვასთან „ფასი“. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1966 წელს. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოველეობის მეურნეობა, საშუალო და სამუსიკო სკოლა, საავადმყოფო, აფთიაქი, 2 ბიბლიოთეკა, ტურბაზა და ორი სასტუმრო „ინტურისტი“ და „არაგვი“.

დემოგრაფიარედაქტირება

2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 1148 ადამიანი.[1]

აღწერის წელი მოსახლეობა მამაკაცი ქალი
1926[4] 429 209 220
1989 2084   [5]
2002 1583[5]  
2014 1148  

ტურიზმირედაქტირება

ფასანაური ადგილობრივი მნიშვნელობის კურორტია და წარმოადგენს ტურისტული მიზიდულობის ცენტრს. მოქმედებს სასტუმრო „არაგვი“. ფასანაური ცნობილია მთიულური სამზარეულოთი და ფასანაურული ხინკლით.

ლიტერატურარედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016.
  2. საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“
  3. საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“
  4. ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12
  5. 5.0 5.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). ციტირების თარიღი: 28 სექტემბერი, 2016.