ხიხაძირი

სოფელი საქართველოში

ხიხაძირი — სოფელი ხულოს მუნიციპალიტეტში. ხიხაძირი მდეობარეობს მდინარე სხალთის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 1240 მეტრის სიმაღლეზე. იგი 41 კილომეტრითაა დაშორებული ხულოს მუნიციპალიტეტის ცენტრიდან და 116 კილომეტრით-ბათუმიდან. ეს უძველესი ქართული სოფელი გაშენებულია მდინარე სხალთის ორივე მხარეს, ხიხანის ციხის ქვემოთ.

სოფელი
ხიხაძირი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
ავტონომიური რესპუბლიკა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა
მუნიციპალიტეტი ხულოს მუნიციპალიტეტი
თემი ხიხაძირი
კოორდინატები 41°32′48″ ჩ. გ. 42°28′15″ ა. გ. / 41.54667° ჩ. გ. 42.47083° ა. გ. / 41.54667; 42.47083
მოსახლეობა 455[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები[2]
რელიგიური შემადგენლობა მუსლიმები
ხიხაძირი — საქართველო
ხიხაძირი
ხიხაძირი — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა
ხიხაძირი

წინათ სოფელში განვითარებული იყო მეთამბაქეობა. დღეისათვის ხიხაძირში ფუნქციონირებს საშუალო სკოლა, კულტურის სახლი, საავადმყოფო, აფთიაქი და კავშირგამბულობის განყოფილება.

სოფელში მდებარეობს XIII საუკუნის ეკლესია თიკინაური და ორი ციხე: ციხისყელი და ვარდციხე. ეს ციხეები თავის დროზე ხიხანის ციხეს იცავდა დასავლეთიდან. სოფელი ხიხაძირი X-XI საუკუნეებში სამხრეთ საქართველოს ერთ-ერთი მოწინავე კუთხე და დიდმნიშნელოვანი კულტურული ცენტრი ყოფილა. XIII საუკუნეში ხიხაძირში მოღვაწეობდა ცნობილი ქართველი ჰიმნოგრაფი ტბელ აბუსერისძე.

ცნობილია, რომ ხიხაძირის ხეობაში იმოგზაურეს და ადგილობრივ მკვდრთა ყოფა-ცხოვრება სხვადასხვა კუთხით აღწერეს: ჟურნალ ჟურნალ „ცისკრის“ რედაქტორმა ივანე კერესელიძემ 1869 წელს. ასევე ცნობილმა ისტორიკოსმა დიმიტრი ბაქრაძემ 1873 წელს, გეოგრაფმა და საზოგადო მოღვაწემ - გიორგი ყაზბეგმა (1874 წელს). ეთნოგრაფმა თედო სახოკიამ 1896 წელს და 1933 წელს აკადემიკოსმა გიორგი ჩიტაიამ.

დემოგრაფიარედაქტირება

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 455 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[2] 764 369 395
2014[1]   455 233 222

სქოლიორედაქტირება

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება