მთავარი მენიუს გახსნა

დიაკვანი, დიაკონი (ბერძ. διάκονος — „მსახური“) — ქრისტიანული საეკლესიო იერარქიის სამი ხარისხიდან ერთ-ერთი, მასზე მაღლა დგას მღვდლის (პრესვიტერის) და ეპისკოპოსის ხარისხები.[1]

დიაკვნის მოვალეობაა ემსახუროს მღვდელს ლიტურღიისა და სხვა საიდუმლოთა (ნათლობა, ჯვრისწერა, მიცვალებულთა წესის აგება) აღსრულებაში. მას აქვს უფლება საკურთხეველში შესვლის, კვერექსების კითხვის, საკმევად საცეცხლურის ხელში პყრობის, ანუ კმევის უფლება.

სქოლიორედაქტირება