გიორგი ჭიაბრიშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1979) — ქართველი პროფესიონალი საფეხბურთო მწვრთნელი. 2020 წლიდან თბილისის „ლოკომოტივის“ მთავარი მწვრთნელი.[1]

გიორგი ჭიაბრიშვილი
Გიორგი ჭიაბრიშვილი.jpg
პირადი მონაცემები
დაბადების
თარიღი
7 ოქტომბერი, 1979 (1979-10-07) (41 წლის)
საკლუბო ინფორმაცია
მიმდინარე
კლუბი
საბურთალო
სამწვრთნელო კარიერა
წლები გუნდი
2008—2011 ზესტაფონი
(მწვრთნელის ასისტენტი)
2011—2012 ზესტაფონი
2014—2015 საბურთალო
2015 საბურთალო
2016—2017 საქართველო 21 წლ.
(მწვრთნელის ასისტენტი)
2016—2018 საბურთალო
2020 ლოკომოტივი თბილისი

კარიერარედაქტირება

 
გიორგი ჭიაბრიშვილი

გიორგი ჭიაბრიშვილი არის საქართველოს ორგზის საუკეთესო მწვრთნელი (2018, 2020).[2][3] ეროვნული ლიგის ორგზის ჩემპიონია ზესტაფონის „ზესტაფონთან“ (2011/2012) და თბილისის „საბურთალოსთან“ (2018) ერთად.

2015 წელს „საბურთალოსთან“ ერთად ეროვნული ლიგა 2-ის ჩემპიონი გახდა და არსებობის ისტორიაში პირველად, კლუბი ეროვნულ ლიგაში დააწინაურა. 2019 წელს ჭიაბრიშვილმა „საბურთალოსთან“ ერთად მოიგო დავით ყიფიანის სახელობის საქართველოს თასი.

6 წლის განმავლობაში ჭიაბრიშვილი საფეხბურთო კლუბ „საბურთალოს“ მთავარი მწვრთნელი იყო. მისი აღზრდილები არიან საქართველოს ეროვნული ნაკრების წევრები — გიორგი ხარაიშვილი, ლაზარე კუპატაძე და ნიკოლოზ მალი.

საკლუბო კარიერარედაქტირება

გიორგი ჭიაბრიშვილმა ეროვნულ ლიგაში დამოუკიდებელი სამწვრთნელო კარიერა 2011/2012 წლის სეზონში „ზესტაფონში“ დაიწყო და პირველივე წელს საქართველოს ჩემპიონი გახდა.

2008 წლიდან ის „ზესტაფონში“ მთავარი მწვრთნელის, გია გეგუჩაძის ასისტენტად მუშაობდა. ჭიაბრიშვილი საქართველოს ჩემპიონი ასისტენტის რანგშიც გახდა, 2010/2011 წელს.

სამწვრთნელო კარიერაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი 2015 წელს დადგა, როცა „საბურთალოსთან“ ერთად, აკადემიის აღსაზრდელებით ეროვნული ლიგა 2-ის ჩემპიონი გახდა და კლუბის არსებობის ისტორიაში პირველად, ეროვნული ლიგის საგზური მოიპოვა.

ეროვნულ ლიგაში ზედიზედ 3 წლიანი ასპარეზობის შემდეგ, 2018 წელს ჭიაბრიშვილი ამჯერად „საბურთალოსთან“ ერთად გახდა საქართველოს ჩემპიონი.[4] ჩემპიონობის შემდეგ, „საბურთალომ“ სადებიუტო მატჩები ჩაატარა ევროტურნირებზე. ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალფიკაციო ეტაპზე ჭიაბრიშვილის გუნდმა სენსაციურად, სტუმრად მოლდოვის ჩემპიონი ტირასპოლის „შერიფი“ 3-0 დაამარცხა. თბილისში, საპასუხი მატჩი „საბურთალომ“ 3-1 დათმო და მეორე ეტაპზე ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. ზაგრების „დინამოსთან“ ორი მატჩის ჯამში „საბურთალო“ 5-0 დამარცხდა და ევროპა ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გადაინაცვლა. სტუმრად, ერევანში ჭიაბრიშვილის გუნდმა „არარატი“ 2-1 დაამარცხა, თბილისში კი უპირატესობა ვერ შეინარჩუნა და 2-0 წააგო. ევროტურნირის პირველივე სეზონში, „საბურთალომ“ ევროპა ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გასვლა მოახერხა.

 
გიორგი ჭიაბრიშვილი

ერთი წლის შემდეგ, დავით ყიფიანის სახელობის საქართველოს თასის ფინალში, „საბურთალომ“ თბილისის ლოკომოტივი 3-1 დაამარცხა და მორიგ ტიტულს დაეუფლა.

მატჩის შემდეგ გიორგი ჭიაბრიშვილმა მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა. 2020 წლის ივლისში თბილისის „ლოკომოტივის“ მთავარი მწვრთნელი გახდა და თბილისური კლუბის ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული ევროსეზონის ავტორიც გახდა.

2020 წლის ევროპა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, თბილისის „ლოკომოტივმა“ არსებობის ისტორიაში პირველად ორი ეტაპი გაიარა. 2020 წლის 27 აგვისტოს, გიორგი ჭიაბრიშვილის გუნდმა თბილისში რუმინული კრაიოვა 2-1 დაამარცხა.

17 სექტემბერს, ევროპა ლიგის მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე „ლოკომოტივმა“ მოსკოვის „დინამო“ იდენტური ანგარიშით დაამარცხა და მესამე ეტაპზე თამაშის უფლება მოიპოვა. 24 სექტემბერს „ლოკომოტივი“ ლა ლიგის წარმომადგენელ „გრანადასთან“ 2-0 დამარცხდა და ევროტურნირზე გამოსვლა დაასრულა.

სანაკრებო კარიერარედაქტირება

„საბურთალოში“, საკლუბო კარიერის პარალელურად, გიორგი ჭიაბრიშვილმა საქართველოს 21 წლამდე ნაკრებშიც იმუშავა. 2015/2016 წლებში იგი ახალგაზრდულ ნაკრებში გია გეგუჩაძის ასისტენტი იყო. თითქმის 2 წლიანი მუშაობის და ჩატარებული 15 მატჩის შემდეგ, გეგუჩაძემ მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა. ანალოგიური გადაწყვეტილება მიიღო ჭიაბრიშვილმაც და 2017 წელს ახალგაზრდულ ნაკრებში მუშაობა აღარ გააგრძელა.

სამწვრთნელო მიღწევებირედაქტირება

„ზესტაფონი“
  • ეროვნული ლიგა — ჩემპიონი: 2011/2012
  • დავით ყიფიანის თასი — ფინალისტი: 2011/2012
„საბურთალო“
  • ეროვნული ლიგა 2 — ჩემპიონი: 2014/2015
  • ეროვნული ლიგა — ჩემპიონი: 2018
  • დავით ყიფიანის თასი — გამარჯვებული: 2019
ინდივიდუალური ჯილდოები

სქოლიორედაქტირება