შოთა ყავლაშვილი

ქართველი არქიტექტორი

შოთა ყავლაშვილი (დ. 28 იანვარი, 1926, თბილისი — გ. დეკემბერი, 1995) — ქართველი საბჭოთა არქიტექტორი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორი (1972), რუსთაველისა (1981) და სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1987), თბილისის საპატიო მოქალაქე (1985), აღმოსავლეთის ქვეყნების არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი, სკკპ-ის წევრი. ყველაზე მეტად ცნობილია საბჭოთა კავშირის დროის თბილისური ნამუშევრებით.

შოთა ყავლაშვილი
Misc Shota Kavlashvili Old Tbilisi Model c1980.jpg
პირადი ინფორმაცია
დაბ. თარიღი 28 იანვარი 1926(1926-01-28)
დაბ. ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
გარდ. თარიღი დეკემბერი 1995 (69 წლის)
გარდ. ადგილი თბილისი, საქართველო
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
ნამუშევრები და მიღწევები
საქმიანობა არქიტექტორი და preservationist
ეროვნება ქართველები
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
Flag of Georgia.svg საქართველო
ალმა-მატერი საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი
ჯილდოები საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორი, რუსთაველის პრემია და სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია

მოღვაწეობარედაქტირება

1948 დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი არქიტექტორის სპეციალობით. 1957-1970 წლებში აქვე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას.

ყავლაშვილი საბჭოთა დროის ერთ-ერთი გამორჩეული ქართველი არქიტექტორია. მისი ცნობილი ნამუშევრებია „ლაგუნა ვერას“ საცურაო კომპლექსი და ახლანდელი „ცენტრალური საერთაშორისო ავტოსადგური“.

ყავლაშვილი მსახურობდა თბილისის მთავარ არქიტექტორად 1970-1974 და 1980-1990 წლებში. ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდა ძველი თბილისის დაცვას და საქართველოში პირველი ისტორიული უბრანული უბნის შექმნას 1975 წელს. 1994 წელს დაინიშნა ფოთის ვიცე-მერად და მთავარ არქიტექტორად[1]. მის საპატივცემულოდ ძველი თბილისის ერთ ქუჩას მისი სახელი დაერქვა, 1999 წელს კი ბარათაშვილის ქუჩაზე[2] დაიდგა მისი ძეგლი მოქანდაკე თენგიზ კიკაშვილის ავტორობით[3].

დაკრძალულია თბილისში მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ცნობილი ნამუშევრები[4]რედაქტირება

  • საბავშვო ბაღი ბარნოვის ქუჩაზე (1953)
  • გრიბოედოვის სკვერის საცხოვრებლები და ქორწინების სახლი (1965)
  • ბარათაშვილის ხიდი (1965)
  • ლენინური კომკავშირის სახელობის საცურაო აუზი სანაპიროზე, დღევანდელი ლაგუნა ვერა (1979; არქიტექტორ გ. აბულაძესთან და რ კიკნაძესთან ერთად, მხატვარი კ. იგნატოვი)
  • რამიშვილის ქუჩის საცხოვრებელი (1970-1974)
  • ცენტრალური ავტოსადგური, ორთაჭალა (1973)
  • შინაგან საქმეთა სამინისტროს სამმართველოები (1970-იანები)
  • ბარათაშვილის კედლის რესტავრაციის პროექტი (1979)
  • ძველი თბილისის უბნების რესტავრაცია:
    • ბარათაშვილის ქუჩა (1979; მიიღო რუსთაველის პრემია)
    • კიბალჩიჩის ქუჩის მიმდებარე ტერიტორიები (1980)
    • შავთელის ქუჩის მიმდებარე ტერიტორიები (1982)
  • თბილისის არქეოლოგიის მუზეუმი (1988-დაუსრულებელი)
  • სასტუმრო „შერატონ მეტეხ პალასი“ (1989-1991)

ლიტერატურარედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. Janberidze, Giorgi (2018). Grandmasters of Georgian Architecture: Shota Kavlashvili. Tbilisi: Georgian Union of Architects. p. 9.
  2. "About Sights – Statues in Tbilisi". Georgia About. 2013-11-19. Retrieved 2019-05-07.
  3. Gogoladze-Wolf, Tea (2018). Tbilisi Sculpture Guide. Tbilisi: unknown publisher.
  4. Wheeler, Angela (2019). Architectural Guide: Tbilisi. Berlin: DOM Publishers.