მერცხალა

ფრინველთა გვარი მეჭვავიასნაირთა რიგისა

მერცხალა (ლათ. Glareola) — ფრინველთა გვარი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. აერთიანებს 7 სახეობას. გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და ავსტრალიაში; ბინადრობენ მშრალ ღია ლანდშაფტებში.[1] მათი სხეულის სიგრძეა 17–29 სმ, მასა 50–200 .[1] გამოირჩევიან მოკლე ფეხებითა და ნისკარტით, დიდი ზომის პირის ზომა თვალის დონემდე აღწევს; თავი მსხვილია, თვალები დიდი, კისერი მოკლე, ფრთები გრძელი და წამახვილებული, ბოლო ორკაპა.[1] შეფერილობა ძირითადად ერთფეროვანი და თიხოვანია, მუცელი უფრო ღია, კუდის ზედა და ქვედა ნაწილები თეთრი, ნისკარტის დასაწყისთან, ყელსა და კისერზე კაშკაშა ნახატებია.[1] ყოფილ სსრკ-ის ტერიტორიაზე გავრცელებულია მერცხალას 3 სახეობა: მდელოს მერცხალა (Glareola pratincola), ველის მერცხალა (Glareola nordmanni) და აღმოსავლური მერცხალა (Glareola maldivarum), რომელთაგან პირველი ორი მიმოფრენისას საქართველოშიც გვხვდება. იკვებებიან მწერებით, რითაც სარგებლობა მოაქვთ; ნადავლს ჰაერშიც იჭერენ და მიწაზეც მოიპოვებენ.[1]

მერცხალა
Glareola pratincola in Ambosélie National Park kenya.jpg
მდელოს მერცხალა (Glareola pratincola)
მეცნიერული კლასიფიკაცია
ლათინური სახელი
Glareola (Brisson, 1760)

ბუდობენ წყალსატევებთან ახლოს სწორ მონაკვეთებზე, კოლონიებად (100 ბუდემდე) ან წყვილებად. უპირატესობას ანიჭებენ თაყირებს, ბიცობებს, ქვიშის ცელებსა და კუნძულებს. დედალი დებს 2–4 კვერცხს. კრუხობასა და ბარტყების აღზრდაში ორივე მშობელი მონაწილეობს.[1]

ლიტერატურარედაქტირება

სქოლიორედაქტირება

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Коблик Е. А. ТИРКУШКИ // Большая российская энциклопедия. Том 32. Москва, 2016, стр. 163