ვალერიან სიდამონ-ერისთავი

Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ სიდამონ-ერისთავი.

ვალერიან სიდამონ-ერისთავი (დ. 20 ივნისი, 1889 — გ. 9 ივნისი, 1943, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი (1938).

სიდამონ-ერისთავი, ავტოპორტრეტი.

ბიოგრაფიარედაქტირება

თბილისში მხატვრობას ეუფლებოდა კერძო სამხატვრო სტუდიაში ა. მრევლიშვილისა და ბ.ფოგელის ხელმძღვანელობით. 1909–1915 სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში. 1925–1943 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. ავტორია თბილისისადმი მიძღვნილი ნახატებისა: „ძველი თბილისი“, „სასახლის წინ“, „უი, ქა!“. შექმნა ისტორიული ჟანრის ფერწერული ტილოები („თამარ მეფე“, 1917, აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი; „კრწანისის ბრძოლა“, 1919, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი) და პორტრეტები („ივანე ჯავახიშვილი“,1941) და სხვა. მხატვრულად გააფორმა სპექტაკლები; ლოპე დე ვეგას „ცხვრის წყარო“ (1922, კოტე მარჯანიშვილის მიერ დადგმული ცნობილი სპექტაკლი, რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკად. თეატრი), ზაქარია ფალიაშვილის „დაისი“ (1923, პირველი დადგმა–თბილისის საოპერო თეატრი) და სხვა.

ლიტერატურარედაქტირება

  • გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 34

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება