ხარიტონ ვარდოშვილი

ქართველი პოეტი და მთარგმნელი

ხარიტონ ივანეს ძე ვარდოშვილი (ნიკოლაიშვილი) (დ. 7 ოქტომბერი, 1895, უჩხოთი, ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 ოქტომბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი.

ხარიტონ ვარდოშვილი
დაბადების თარიღი 7 ოქტომბერი, 1895(1895-10-07)
გარდაცვალების თარიღი 15 ოქტომბერი, 1970(1970-10-15) (75 წლის)
გარდაცვალების ადგილი თბილისი ან თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
საქმიანობა პოეტი და მთარგმნელი
ენა ქართული ენა
მოქალაქეობა Flag of Russia.svg რუსეთის იმპერია
Flag of Georgia (1918-1921).svg საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
Flag of the Soviet Union.svg სსრკ

ბიოგრაფიარედაქტირება

დაამთავრა სოფლის ორკლასიანი სასწავლებელი და მუშაობა დაიწყო ფოთში გაზეთების გამავრცელებლად. 1918 წელს შევიდა თბილისის უნივერსიტეტში სიტყვიერების ფაკულტეტზე თავისუფალ მსმენელად, პარალელურად თანამშრომლობდა პრესაში, რომლის გამომცემლობა დაჰყვა ჯერ კიდევ ქუთაისიდან, სადაც 1916 წლიდან მუშაობდა ადგილობრივ გაზეთ „სამშობლოში“, შემდეგ კი ისეთ პოპულარულ ჟურნალ-გაზეთებში როგორიცაა: „თეატრი და ცხოვრება“, „განათლება“, „ჯეჯილი“, „კვალი“ და სხვა. 1921 წლიდან მუშაობას იწყებს გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქციაში.

ხარიტონ ვარდოშვილის პოეტური დებიუტი შედგა 1914 წელს გაზეთ „ახალ აზრში“, ხოლო 1924 წელს გამოქვეყნდა ლექსების პირველი კრებული: „მუხრანის ხიდი“, „ხალისის დასაფლავება ტფილისში“, „საუბარი უბედურ ლანდთან“ დასხვა. სულ გამოცემული აქვს 10 პოეტური კრებული. ბრწყინვალეა მის მიერ თარგმნილი გოეთეს, შილერის, ჰაინეს რჩეული ლექსები და ბალადები. მან ქართულად ააჟღერა პუშკინი, ფრანკო, მიცკევიჩი, პოლონსკი, ესენინი, ტიხონოვი, ისააკიანი, ბრიუსოვი და მრავალი სხვა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურარედაქტირება

  • ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 141, თბ., 1994

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება