მთავარი მენიუს გახსნა

ნიკოლოზ III საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი დაახლოებით 1247/48-82.

კათალიკოსობის ხარისხი ევდემონ კათალიკოსის შემდეგ მიიღო. ამხელდა და ებრძოდა ქართულ სახელმწიფოებრივ ცხოვრებასა და გაბატონებულ კლასის ზედაფენებში ფეხმოკიდებულ განდგომა-განკერძოებულობას, მომხვეჭელობას, წარმართულ და მონღოლურ წესებს. ნიკოლოზ III გაემგზავრა ურდოში, სადაც მან მიიღო ქართული ეკლესიის დაცვის „იერლაყი“ („შეწყალების წიგნი“), რომელიც ახლად ამტკიცებდა მცხეთის საპატრიარქო სვეტიცხოველის ტაძრის, საეპისკოპოსოებისა და მონასტრების არსებულ შეუვალობასა და პრივილეგიებს.

ბიბლიოგრაფიარედაქტირება

  1. „ბეთანიის მონასტრის ამბავი“.
  2. „ლიპარით ორბელიანის ცხოვრება“.
  3. „სია ქართველი მღვდელთმთავრებისა“.

ეკლესიის ავტორიტეტის დაცემის გამო ნიკოლოზ III-მ ვერ შეძლო გადამჭრელი ზომების მიღება, ამიტომ გადადგა და თვითონვე აკურთხა კათოლიკოს-პატრიარქად აბრამი.

იხილეთ აგრეთვერედაქტირება

ლიტერატურარედაქტირება

  • ბ. ლომინაძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, გვ. 433, თბ., 1984 წელი.
  • საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, "ნეკერი", თბ., 2000
  • „ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 3