გიორგი ვასილის ძე სვირიდოვი (რუს. Гео́ргий Васи́льевич Свири́дов; დ. 16 დეკემბერი, 1915, ფატეზი, კურსკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 6 იანვარი, 1998) — რუსი ნეორომანტიკოსი კომპოზიტორი. აქტიური იყო საბჭოთა ერაში. ყველაზე მეტად ცნობილია მისი საგუნდო მუსიკით, რომელზეც რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის ტრადიციული გალობა ძლიერი გავლენა ახდენს; აგრეთვე ცნობილია მისი საორკესტრო ნაწარმოებებით, რომლებსაც ხშირად მოიხსენიებენ რუსული კულტურის ელემენტებად. სვირიდოვმა თავის საგუნდო მუსიკაში განსაკუთრებით გამოიყენა მდიდარი და ხშირი ჰარმონიული ტექსტურები (რომანტიული პერიოდის ტონალობის შერწყმა).

გიორგი სვირიდოვი
Могила композитора Георгия Свиридова.JPG
ბიოგრაფია
დაბ. თარიღი 3 (16) დეკემბერი 1915[1] [2]
დაბ. ადგილი Fatezh
გარდ. თარიღი 6 იანვარი 1998(1998-01-06)[2] (82 წლის)
გარდ. ადგილი მოსკოვი
დასაფლავებულია ნოვოდევიჩის სასაფლაო
ჯილდოები სტალინური პრემია, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია, ლენინის ორდენი, სოციალისტური შრომის გმირი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი, რსფსრ-ის სახალხო არტისტი, ლენინური პრემია, რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია, მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გმირული შრომისათვის“, honorary citizen of Moscow, ორდენი „მამულის წინაშე დამსახურებისათვის“ მე-2 ხარისხი, Medal "In Commemoration of the 850th Anniversary of Moscow" და „ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადებიდან 100 წლისთავის აღსანიშნავი“ საიუბილეო მედალი
საიტი georgysviridov.narod.ru

ადრეული ცხოვრება და ახალგაზრდობარედაქტირება

გიორგი სვირიდოვი დაიბადა 1915 წლის 16 დეკემბერს კურსკის გუბერნიის (ახლანდელი კურსკის ოლქი) ქალაქ ფატეზში (რუსეთის იმპერია), ეთნიკურად რუსი მშობლების ოჯახში.[3] მისი მამა ვასილი სვირიდოვი ბოლშევიკების მიმართ სიმპათიის გამო რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს, რუსეთის რევოლუციის შემდეგ მოკლეს; გიორგი ამ დროს 4 წლის იყო. შემდეგომ ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა კურსკში, სადაც სვირიდოვმა ჯერ კიდევ დაწყებით სკოლაში ისწავლა თუ როგორ დაეკრა ინსტრუმენტზე (ბალალაიკაზე). მას ისწავლა სმენით დაკვრა; ასეთი ნიჭისა და უნარის გამო იგი რუსეთის ხალხური საკრავების ორკესტრში მიიღეს. მუსიკალურ სკოლაში 1929 წელს ჩაირიცხა და მისი მასწავლებლის, მ. კრუტინსკის რჩევის შემდეგ, 1932 წელს იგი ჩამოვიდა ლენინგრადში, სადაც ფორტეპიანო ლენინგრადის ცენტრალურ მუსიკალურ კოლეჯში სწავლობდა; აღნიშნული სასწავლებელი დაამთავრა 1936 წელს. 1936-1941 წლებში სვირიდოვი სწავლობდა მოსკოვის კონსერვატორიაში პეტრე რაზანოვისა და დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ზედამხედველობის ქვეშ. 1941 წელს საბჭოთა შეიარაღებულ ძალებში მობილიზდა; კონსერვატორიის დამთავრებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ სვირიდოვი სამხედრო აკადემია უფა-ში გააგზავდეს, თუმცა ჯანმრთელობის გაუარესების გამო წლის დასრულებამდე გაათავისუფლეს.

მუსიკალური მემკვიდრეობარედაქტირება

პოეზია ყოველთვის მნიშვნელოვან ადგილს იკავებდა სვირიდოვის მხატვრულ სამყაროში. იგი წერდა სიმღერებსა და რომანებს მიხეილ ლერმონტოვის, ალექსანდრე ბლოკის, უილიამ შექსპირისა და რობერტ ბერნსის ტექსტებისგან.

მიუხედავად იმისა, რომ სვირიდოვის მუსიკა ნაკლებად ცნობილია დასავლეთში, მისმა ნამუშევრებმა სამშობლოში მაღალი შეფასება დაიმსახურა მისთვის დასამახსოვრებელი ლირიკული მელოდიების, ეროვნული „გემო“ს და ძირითადად, მუსიკაში რუსეთის და რუსული სულის შესანიშნავი გამოხატვისთვის.

გიორგი სვირიდოვს შექმნილი აქვს მრავალი ორკესტრული, სოლო ფორტეპიანო და საგუნდო ნამუშევარი. აღსანიშნავია მის მიერ შექმნილი ერთადერთი ოპერა Twinkling Lights (1951).

ჯილდოებირედაქტირება

1946 წელს სვირიდოვი მისი ფორტეპიანოს ტრიოსთვის სტალინის პრიზით დააჯილდოვეს; აღნიშნულ ნამუშევარში ძლიერ იგრძნობოდა პეტრე ჩაიკოვსკის გავლენა. 1960 წელს კომპოზიტორს პათეტიკური ორატორიისთვის ლენინური პრემია გადაეცა. 1968 და 1980 წლებში გიორგი სვირიდოვი დაჯილდოვდა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიით; აგრეთვე მიენიჭა სსრკ სახალხო არტისტის წოდება. 1975 წელს გახდა სოციალისტური შრომის გმირი; აგრეთვე ორჯერ დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით.

ასტეროიდი 4075 Sviridov 1982 წელს რუსმა ასტრონომერმა ლუდმილა კარაჩკინამ აღმოაჩინა და გიორგი სვირიდოვის საპატივსაცეოდ მისი სახელი ეწოდა.

გარდაცვალებარედაქტირება

კომპოზიტორი გარდაიცვალა 1998 წლის 6 იანვარს გულის შეტევით, მოსკოვში; იგი აღნიშნულ ქალაქში 1956 წლიდან ცხოვრობდა.

სქოლიორედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება