ალეკო შენგელია

ქართველი პოეტი
Wikitext-ka.svg ამ სტატიას ან სექციას ვიკიფიცირება სჭირდება ქართული ვიკიპედიის ხარისხის სტანდარტების დასაკმაყოფილებლად.

იმ შემთხვევაში, თუ არ იცით, თუ რა არის ვიკიფიცირება, იხ. დახმარების გვერდი.
სასურველია ამის შესახებ აცნობოთ იმ მომხმარებლებსაც, რომელთაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით სტატიის შექმნაში. გამოიყენეთ: {{subst:ვიკიფიცირება/info|ალეკო შენგელია}}

Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ შენგელია.

ალეკო სოფრომის ძე შენგელია (დ. 7 ნოემბერი, 1901, სოფ. ხაბუმე, ჩხოროწყუს რაიონი — გ. 7 მაისი, 1975, თბილისი) — ქართველი პოეტი.

ალეკო შენგელია
დაბადების თარიღი 7 ნოემბერი, 1901(1901-11-07) ან 1914[1]
დაბადების ადგილი ხაბუმე, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია
გარდაცვალების თარიღი 7 მაისი, 1975(1975-05-07) ან 1975[1]
გარდაცვალების ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
საქმიანობა პოეტი
ენა ქართული ენა
მოქალაქეობა Flag of Russia.svg რუსეთის იმპერია
ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა
Flag of Georgia (1918-1921).svg საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
Flag of the Soviet Union.svg სსრკ

ბიოგრაფიარედაქტირება

ალეკო შენგელია ქართველ პოეტთა იმ პლიადას ეკუთვნის, რომლებმაც თავი მოიყარეს ჟურნალ „ჩვენი თაობის“ გარშემო. ესენი იყვნენ: რევაზ მარგიანი, ლადო ასათიანი, მირზა გელოვანი, გაბრიელ ჯაბუშანური, ალექსანდრე საჯაია. სწორედ ეს ჟურნალი იყო ალეკო შენგელიას, ჯერ კიდევ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის სტუდენტის პირველი ლექსის მეკვლე. სწორედ მან ამცნო მკითხველს განსხვავებული ხმის მქონე პოეტის დაბადება.

ალეკო შენგელიამ პირველი წიგნი 1940 წელს გამოაქვეყნა. ამას მოჰყვა ლექსებისა და პოემების კრებულები: „გაზაფხულის სიმღერები“, „მე მიყვარს“, „ლექსები“, „რჩეული“, „ლექსები და პოემები“, „დღეები“, „ოცნებები და ნაფეხურები“, „საბავშვო ლექსები და პოემები“ და სხვა. პოეტის მრავალი ლექსი გაითავისა მკითხველმა, მრავალი მათგანი სიმღერად აქცია და გაახალხურა.

რა სცოდნიათ, ამ პატარა ნამის ღილებს,

თვალს ნაბავენ, თითქოს შენი თვალებია,

ერთხელ მაინც, ჩუმად მაინც გამიღიმე,

რა უღმერთო გაჯავრება გყვარებია.

ან

...თუ დავეცე ნუ მიტირებთ დანანებით,

ნაღველს გულში არასოდეს გავივლებდი,

საქართველოს ლამაზებო, საქართველოს მანანებო,

დამაყარეთ თქვენი ფერის ყვავილები...

ალეკო შენგელია წლების მანძილზე წარმატებით ემსახურებოდა ქართული წიგნის გამოცემის საქმეს, როგორც გამომცემლობა „ნაკადულის“ მთავარი რედაქტორი და ლიტფონდის დირექტორი. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორი მედლით და ორდენებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურარედაქტირება

  • ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 371, თბ., 1994
  1. 1.0 1.1 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001.