მატეო ბანდელო (იტალ. Matteo Bandello; დ. 1485, კასტელნუოვო-სკრივია — გ. 1561, აჟენი, საფრანგეთი) — იტალიელი მწერალი. იყო დიპლომატიც, მეომარიც, ბერიც. წერდა სატრფიალო ლექსებს („კანცონები“, 1544). მსოფლიო ლიტერატურის ისტორიაში შევიდა როგორც შესანიშნავი ნოველების ავტორი. 1505-1560 წლებს შორის დაწერილი მისი 214 ნოველის სამი ტომი 1554 წელს გამოიცა, ხოლო მეოთხე 1573 წელს. ნოველებში შთამბეჭდავად, ძარღვიანი, თუმცა არცთუ მთლად დახვეწილი ენით, წარმოდგენილია აღორძინებისდროინდელი იტალიური ცხოვრების ცოცხალი სურათები; დამახასიათებელია თხრობის ობიექტურობა, დოკუმენტური სიზუსტე და მძაფრი დრამატიზმი. ბოკაჩოს შემდეგ ბანდელო ყველაზე დიდ ნოველისტადაა აღიარებული იტალიაში. მისი თხზულებები შემდგომ ბევრმა ევროპელმა დრამატურგმა გამოიყენა.

მატეო ბანდელო
Ritratto di Matteo Bandello, ante 1829 - Accademia delle Scienze di Torino - Ritratti 0007 B.jpg
დაბადების თარიღი სავარ. 1485[1] [2] [3] [4] [5]
დაბადების ადგილი კასტელნუოვო-სკრივია, სავოიის საჰერცოგო
გარდაცვალების თარიღი 1561[6] [1] [2] [5]
გარდაცვალების ადგილი აჟენი, საფრანგეთის სამეფო
საქმიანობა dominican friar, კათოლიკე მღვდელი, პოეტი და მწერალი[7]
ენა იტალიური ენა[6]
ჟანრი მოთხრობა

ლიტერატურარედაქტირება

სქოლიორედაქტირება