მთავარი მენიუს გახსნა

ლეილა მესხი (მწერალი)

ქართველი მწერალი
Disambig-dark.svg ეს სტატია მწერალს ეხება. ჩოგბურთელის შესახებ იხილეთ ლეილა მესხი (ჩოგბურთელი).

ლეილა მესხი (დ. 3 იანვარი, 1938) — ქართველი მწერალი. დაიბადა ხონში (სოფელი ახალბედისეული).

ბიოგრაფია და ოჯახირედაქტირება

ლეილას დედა, პაშა ენუქის ასული ლორთქიფანიძე, კეთილშობილი, სათნო და სტუმართმოყვარე ქალი ყოფილა. მამა, ლევან ირაკლის ძე მესხი, ნაომარი, მშრომელი, შეუვალი კაცი, ტყვეობაში ნამყოფი, ომის მონაწილე.

სისტემატიური დაძაბულობის შემდეგ ოჯახი დაირღვა. მამა თავის მშობლიურ სოფელს დაუბრუნდა. წყალტუბოს რაიონში, სოფელ დედაღვთისაში, დედამ მარტო აღზარდა სამი ქალიშვილი.

ლეილას გარდა, ლევანს ჰყავს ორი ქალიშვილი, ლალი და ზაირა მესხები.

1960 წელს ლეილა მესხი დაქორწინდა ანზორ ვალერიანის ძე ღვინერიაზე, შეეძინათ ქალ-ვაჟი, მამუკა და ნინო ღვინერიები.

1989 წელს ლეილას ვაჟი მამუკა ღვინერია დაქორწინდა მანანა საბას ას ვარადაშვილზე, შეეძინათ ქალ-ვაჟი, ირაკლი და მარიამ ღვინერიები.

განათლებარედაქტირება

1956 წელს დაამთავრა ხონის მეორე საშუალო სკოლა. 1965 წელს დაამთავრა მოსკოვის ისტორიულ-საარქივო უნივერსიტეტი.

მოღვაწეობარედაქტირება

1971 წელს დაინიშნა ქუთაისის ისტორიული არქივის დირექტორად. 1985-2005 წლამდე მუშაობდა გამომცემლობა „მერანის“ უფროს რედაქტორად.

ბიბლიოგრაფიარედაქტირება

ამჟამად 18 ლიტერატურული კრებულის ავტორია.

  • 1973 — „მზე ხელისგულზე“
  • 1974 — „ჩემი ახლობლები“
  • 1978 — „ლანდი გაორთქლილ მინასთან“
  • 1983 — „დუმილის დედა“
  • 1986 — „ფაიფურის თოჯინა“
  • 1998 — „ამერიკელი სიძე“
  • 2008 — „მოთხრობები“
  • 2015 — „მთავარი სასეირ(ნ)ო ქუჩა“
  • 2015 — „ფიქრის კრიალოსანი“
  • 2016 — „სიზმრის ანგელოზები“

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება