ვინკას კრევ-მისკევიჩი

ვინკას მისკევიჩი (ინგლ. Vincas Krėvė-Mickevičius დ. 18 ოქტომბერი, 1882 - გ. 17 ივლისი, 1954) იყო ლიტველი მწერალი, პოეტი, რომანისტი, დრამატურგი და ფილოლოგი. იგი ასევე ცნობილია, როგორც Vincas Krėvė, შემოკლებული სახელი, რომელიც მან შეერთებულ შტატებში გამოიყენა.

ვინკას მისკევიჩი
ფაილი:Vincas Krėvė.jpg
დაბადების თარიღი 19 ოქტომბერი, 1982
სებარტონისი, რუსეთის იმპერია
გარდაცვალების თარიღი 7 ივნისი, 1954
საქმიანობა მწერალი, პოეტი, ნოველისტი, ფილოლოგი, პოლიტიკოსი
მეუღლე(ები) რებეკა კარაკი

ბიოგრაფიარედაქტირება

ვინკას მიქევიჩი დაიბადა გლეხი ადამიანების ოჯახში, 1882 წლის 19 ოქტომბერს, ლიტვის ძუკიას ეთნოგრაფიულ რეგიონში, სოფელ სუბარტონისში. ადგილობრივმა მოსახლეობამ მის ოჯახს "კრევი" უწოდა, ამის შემდეგ მან გამოიყენა ეს სახელი თავისი სამწერლო კარიერისთვის. მისი მშობლიური რაიონის წეს-ჩვეულებები და ტრადიციები მისი ლიტერატურული შემოქმედების ინსპირაციის მუდმივი წყარო იყო.

1898 წელს იგი გახდა რომის კათოლიკური სამღვდელოების სტუდენტი ვილნიუსის სემინარიაში, მაგრამ 1900 წელს გააძევეს სემინარიიდან. 1904 წელს ჩაირიცხა კიევის უნივერსიტეტში. ამასთან, ერთი წლის შემდეგ, უნივერსიტეტი დროებით დაიხურა რუსეთის იმპერიის რევოლუციური პირობების გამო, ხოლო კრევ-მისკევიჩმა, სწავლის შეწყვეტა არ ისურვა, შევიდა გალიციის ლვოვის უნივერსიტეტში, რომელიც იმ დროს ავსტრიის ნაწილი იყო და 1908 წელს მიიღო ფილოლოგიის დოქტორის ხარისხი. იმავე წელს კიევის უნივერსიტეტმა მას მიანიჭა ოქროს მედალი ინდოევროპელების თავდაპირველი სახლების შესახებ დისერტაციისთვის. 1913 წელს კიევის უნივერსიტეტმა მას შეუდარებელი ენათმეცნიერების მაგისტრის ხარისხი მიანიჭა ბუდას და პრატჯაჯაბუდას სახელების წარმოშობის შესახებ დისერტაციისთვის.

1909 წელს კრევ-მისკევიჩი გახდა საშუალო სკოლის პედაგოგი ქალაქ ბაქოში, აზერბაიჯანი. სამი წლის შემდეგ მან წვლილი შეიტანა ბაქოს სახალხო უნივერსიტეტის დაარსებაში და ლექციებს კითხულობდა იქ.

ლიეტუვას დამოუკიდებლობის მოპოვებიდან (1918 წელს) ერთი წლის შემდეგ კი იგი გახდა ლიტვის კონსული აზერბაიჯანში. როდესაც ლიტვის უნივერსიტეტი დაარსდა 1922 წელს, ვინკასი გახდა სლავური ენებისა და ლიტერატურის პროფესორი და ფაკულტეტის ნაწილად დარჩა შემდეგი ორი ათწლეულის განმავლობაში.

მწერლობის პირველი მცდელობები თხუთმეტი წლის ასაკში ჰქონდა, თავდაპირველად მან სცადა დაეწერა რუსულ და პოლონურ ენები; თუმცა, 1902 წლის შემდეგ ის სულ ლიტვურად წერდა. მისი შეგროვებული ნაწარმოებების პირველი ტომი გამოიცა 1921 წელს და ამ დროს იგი უკვე იყო ცნობილი და პატივცემული მოღვაწე იყო. გარდა ამისა, ის იყო რამდენიმე აკადემიური და ლიტერატურული პერიოდული გამოცემის რედაქტორი.

1940 წლის 24 ივნისს იგი დაინიშნა ლიეტუვის პრემიერ მინისტრად, პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის იუსტას პალეკისის მიერ.

1941 წელს, ნაცისტების მიერ ლიეტუვის ოკუპაციის დაწყების და 1943 წელს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების დახურვის შემდეგ, კრევ-მისკევიჩი მიიმალა. საბჭოთა ძალებმა 1944 წელს კვლავ აიღეს ლიეტუვა, რა დროსაც იგი გაიქცა ქვეყნიდან და დასახლდა დევნილთა ბანაკში გლასენბახში, ზალცბურგთან ახლოს, ავსტრია. იქ ის ასწავლიდა ადგილობრივი ბანაკის საშუალო სკოლაში. 1947 წელს პენსილვანიის უნივერსიტეტმა გამოაცხადა მოწვევა მის ფაკულტეტზე, სადაც მან 1953 წლამდე იმსახურა სლავური ენებისა და ლიტერატურის ასისტენტ პროფესორის თანამდებობაზე, მანამ სანამ ის პენსიაზე გავიდოდა.

1954 წლის 17 ივლისს ვინკას კრევ-მისკევიჩი გარდაიცვალა აშშ-ში, პენსილვანია, ბურუმელში.

იგი ითვლებოდა ნობელის პრემიის კანდიდატად ლიტერატურაში.[1]

1997 წელს კრევ-მისკევიჩის მუზეუმი გაიხსნა მის ბოლო რეზიდენციაში, ვილნიუსში, ლიეტუვაში, ემიგრაციამდე.[2]

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

ლიტერატურარედაქტირება

Skirgaila - ვინკას მისკევიჩი - goodreads.com

Skerdžius - ვინკას მისკევიჩი - goodreads.com

Šiaudinėj pastogėj - ვინკას მისკევიჩი - goodreads.com

Galvažudys - ვინკას მისკევიჩი - goodreads.com

სქოლიორედაქტირება

  1. Genys, Arvydas (2000). "Laisvės ir literatūros hipostazės" Mokslo Lietuva (4). Archived from the original on 2007-09-27. Retrieved 2007-09-07.
  2. "Vincas Krėvė-Mickevičius Memorial Museum" Retrieved 9 January 2013.