Wikitext-ka.svg ამ სტატიას ან სექციას ვიკიფიცირება სჭირდება ქართული ვიკიპედიის ხარისხის სტანდარტების დასაკმაყოფილებლად.
იმ შემთხვევაში, თუ არ იცით, თუ რა არის ვიკიფიცირება, იხ. დახმარების გვერდი.
სასურველია ამის შესახებ აცნობოთ იმ მომხმარებლებსაც, რომელთაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით სტატიის შექმნაში. გამოიყენეთ: {{subst:ვიკიფიცირება/info|ფიუჩერსი}}

ფიუჩერსები არის წარმოებული ფინანსური კონტრაქტები, რომლებიც ავალდებულებენ მხარეებს იყიდონ ან გაყიდონ აქტივი წინასწარ განსაზღვრულ მომავალ თარიღსა და ფიქსირებულ ფასში. მყიდველმა უნდა შეიძინოს ან გამყიდველმა უნდა გაყიდოს ძირითადი აქტივი დადგენილ ფასად, განურჩევლად მიმდინარე საბაზრო ფასისა, ვადის გასვლის შემდეგ.

ძირითადი აქტივები მოიცავს ფიზიკურ საქონელს და ფინანსურ ინსტრუმენტებს. ფიუჩერსული კონტრაქტები დეტალურად აღწერს ძირითადი აქტივის რაოდენობას და სტანდარტიზებულია ფიუჩერსულ ბირჟაზე ვაჭრობისთვის. ფიუჩერსები შეიძლება გამოყენებულ იქნას სავაჭრო სპეკულაციისთვის.

ფიუჩერსები ამოცნობა ხდება მათი ვადის გასვლის თვის მიხედვით. მაგალითად, დეკემბრის ოქროს ფიუჩერსული კონტრაქტი იწურება დეკემბერში.

მოვაჭრეები და ინვესტორები იყენებენ ტერმინს „ფიუჩერს“-ს აქტივების მთლიან კლასთან მიმართებაში. თუმცა, არსებობს მრავალი სახის ფიუჩერსული კონტრაქტი, რომელიც ხელმისაწვდომია ვაჭრობისთვის, მათ შორის: სასაქონლო ფიუჩერსები, როგორიცაა ნედლი ნავთობი, ბუნებრივი აირი, სიმინდი და ხორბალი, საფონდო ინდექსის ფიუჩერსები ძირითადი აქტივებით, როგორიცაა S&P 500 Index ,ვალუტის ფიუჩერსები ევროსა და ბრიტანული ფუნტის ჩათვლით, ძვირფასი ლითონის ფიუჩერსები ოქროსა და ვერცხლისთვის.

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს განსხვავება ფიუჩერსებს და სხვა სახის ფინანსურ ინსტრუმენტებს შორის (როგორიცაა -options) შორის. ამ სტილის ამერიკული საფონდო ქაღალდების (options) კონტრაქტები მფლობელს აძლევს უფლებას (მაგრამ არა ვალდებულებას) იყიდოს ან გაყიდოს ძირითადი აქტივი კონტრაქტის ვადის გასვლამდე ნებისმიერ დროს.

ფიუჩერსული ხელშეკრულების მყიდველი, მეორეს მხრივ, ვალდებულია დაეუფლოს ძირითად საქონელს (ან ფინანსურ ეკვივალენტს) ვადის გასვლის დროს და არა მანამდე.

ფიუჩერსული ბაზრები, როგორც წესი, იყენებენ მაღალ ლევერიჯს (ინვესტიციების შესაძენად სასესხო სახსრების გამოყენება) . ლევერიჯი ნიშნავს, რომ ტრეიდერს არ სჭირდება ხელშეკრულების ღირებულების 100%-ის გაღება კონტრაქტის დასადებად. მაგრამ ამის ნაცვლად, ბროკერს დასჭირდება საწყისი მარჟის თანხა, რომელიც შედგება მთლიანი კონტრაქტის ღირებულების ნაწილისგან.

ფიუჩერსის მაგალითი

ვთქვათ, ტრეიდერს სურს ნედლი ნავთობის ფასზე სპეკულირება მაისში ფიუჩერსული კონტრაქტის გაფორმებით, იმ მოლოდინით, რომ ფასი წლის ბოლომდე უფრო მაღალი იქნება. დეკემბრის ნედლი ნავთობის ფიუჩერსული კონტრაქტი 50 დოლარად იყიდება და ტრეიდერი ყიდულობს კონტრაქტს. ვინაიდან ნავთობით ვაჭრობა ხდება 1000 ბარელით, ინვესტორს ახლა აქვს ნედლი ნავთობის 50,000 დოლარის ღირებულების პოზიცია (1,000 x $50 = $50,000). თუმცა, ტრეიდერს მხოლოდ ამ თანხის ნაწილის წინასწარ გადახდა მოუწევს - საწყისი მარჟის, რომელსაც ისინი დადებენ ბროკერთან. მაისიდან დეკემბრამდე ნავთობის ფასი მერყეობს, ისევე როგორც ფიუჩერსული კონტრაქტის ღირებულება. თუ ნავთობის ფასი ძალიან ცვალებადია, ბროკერს შეიძლება დასჭირდეს დამატებითი თანხების დეოზიტზე. მარჟის ანგარიშზე დადება. ამას ეწოდება შენარჩუნების ზღვარი. დეკემბერში, ხელშეკრულების დასრულების თარიღი დგება (თვის მესამე პარასკევი). ნედლი ნავთობის ფასი 65 დოლარამდე გაიზარდა. ტრეიდერი ყიდის თავდაპირველ კონტრაქტს პოზიციიდან გასასვლელად. წმინდა სხვაობა ანაზღაურდება ნაღდი ანგარიშსწორებით. ისინი გამოიმუშავებენ $15,000($65 - $50 = $15 x 1000 = $15,000), ამას მოაკდება გადასახადები და საკომისიო. თუმცა, თუ ნავთობის ფასი 40 დოლარამდე დაეცა, ინვესტორი დაკარგავდა $10,000 ($50 - $40 = ზარალი $10 x 1000 = ზარალი $10,000).


https://www.investopedia.com/terms/f/futures.asp

http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=5&t=14243