ალბერტ შპეერი: განსხვავება გადახედვებს შორის

→‎განთავისუფლება და ბოლო წლები: ტიპოგრაფიული შესწორება
(→‎ადრეული წლები: ტიპოგრაფიული შესწორება)
იარლიყები: რედაქტირება მობილურით მობილური აპლიკაციით რედაქტირება რედაქტირება ანდროიდის აპლიკაციით
(→‎განთავისუფლება და ბოლო წლები: ტიპოგრაფიული შესწორება)
იარლიყები: რედაქტირება მობილურით მობილური აპლიკაციით რედაქტირება რედაქტირება ანდროიდის აპლიკაციით
 
უკვე [[1953]] წელს, როდესაც უოლტერსი სასტიკად შეეწინააღმდეგა მემუარების გამოქვეყნებას, სადაც ჰიტლერი დამნაშავედ იყო მოხსენიებული, შპეერმა იწინასწარმეტყველა, რომ მემუარების გამოქვეყნების შემდეგ „ბევრ კარგ მეგობარს“ დაკარგავდა.{{sfn|Fest|1999|p=316}} ეს ყველაფერი ახდა „მესამე რაიხის შიგნით“ გამოქვეყნების შემდეგ, რის შემდეგაც უოლტერსი და სკულპტორი არნო ბრეკერმა მასგან დისლოცირება მოახდინეს. ჰანს ბაურმა, ჰიტლერი პირადმა პილოტმა განაცხადა: „შპეერი, როგორც ჩანს, გაგიჟდა“.{{sfn|Fest|1999|pp=345–46}}
 
განთავისუფლების შემდეგ შპეერი აქტიურ საზოგადოებრივ ცხოვრებას ეწეოდა.{{sfn|van der Vat|1997|p=354}} [[1971]] წლის ივნისში მან ვრცელი ინტერვიუ მისცა ჟურნალ „Playboy“-ს, რომელშიც განაცხადა: „თუ მე ამას ვერ ვხედავდი, ეს იმიტომ, რომ მე ამის დანახვა არ მინდოდა“.{{sfn|Fest|1999|p=329}} [[1973]] წლის ოქტომბერში იგი პირველად ესტუმრა დიდი ბრიტანეთს (ლონდონში იგი მოგონილი სახელით ჩაფრინდა),{{sfn|van der Vat|1997|p=354}} რათა ინტერვიუ მიეცა BBC-ისთვის.<ref>A Jewish BBC photographer was assigned to cover Speer's visit, but "Speer was not a man to engage in idle chat" (Edgar Asher, "The day I met Hitler's Architect," ''[[Chicago Jewish Star]]'', November 21, 2003, pp. 7, 9).</ref> მისვლისას ბრიტანეთის იმიგრაციის სამსახურმა მისი ნამდვილი იდენტობა გაიგო, რის გამოც იგი რვა საათით დააკავეს. რობერტ კარმა, შინაგან საქმეთა მინისტრმა, შპეერს ქვეყანაში 48 საათით დარჩენის უფლება მისცა.{{sfn|Leigh|1973}} იმავე წელს მან მიიღო მონაწილეობა სატელევიზიო პროგრამაში მეორე მსოფლიო ომზე. შპეერი გარდაიცვალა [[1981]] წლის [[1 სექტემბერი|1 სექტემბერს]], კვლავ ლონდონში ყიოფნისყოფნის დროს.{{sfn|Fest|1999|p=337}} იმ დროისთვის იგი ურთიერთობაში იყო გერმანული წარმოშობის ინგლისელ ქალბატონთან, რომელთანაც ერთად სიკვდილის დროს იყო.{{sfn|van der Vat|1997|pp=362–63}}
 
სიცოცხლის ბოლოსაც კი შპეერი კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებდა თავის მოქმედებებს ჰიტლერის ხელმძღვანელობის ქვეშ. თავის ბოლო წიგნში, „ინფილტრაცია“-ში იგი კითხვას სვამს: „რა მოხდებოდა, თუ ჰიტლერი მომთხოვდა ისეთი გადაწყვეტილებების მოთხოვნას, რომელსაც სისასტიკე სჭირდება? რამდენად შორს წავიდოდი? სხვა პოზიცია რომ დამეკავა, რამდენად ველურ ბრძანებებს გავცემდი, თუ მე ამას ჰიტლერი მომთხოვდა?“.{{sfn|Speer|1981|pp=12–13}} კითხვები ალბერტ შპეერმა პასუხის გარეშე დატოვა.{{sfn|Speer|1981|pp=12–13}}