გიორგი გოთუა: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
|სრული სახელი = გიორგი გოთუა
|ორიგინალური სახელი =
|ცხოვრების პერიოდი =[[14 იანვარი]], [[1871]] - [[1936]]
|დაბადების ადგილი = [[ძიმითი]]
|გარდაცვალების ადგილი = [[იუგოსლავია]]
}}
 
'''გიორგი გოთუა''' (დ. [[14 იანვარი]], [[1871]], [[ძიმითი]] — [[1950]]) — ქართველი გენერალი, საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენისა და სამხედრო ჯვარის ორდენოსანი, რუსეთის წმინდა გიორგი ორდენის კავალერი.
 
==ბიოგრაფია==
1915 წელს [[პირველი მსოფლიო ომი]]ს დროს რუსეთმა 100 000-მდე ჯარისკაცი გაგზავნა საფრანგეთში, დასავლეთის ფრონტზე, მათ შორის იყო პოდპოლკოვნიკი გიორგი გოთუაც. 1917 წელს რუსეთში მომხდარი რევოლუციის შემდეგ გამოცხადდა დემობილიზაცია. საფრანგეთში მყოფ რუსულ ჯარში დაიწყო ქაოსი, არეულობა, გავრცელდა ლოთობა და მოროდიორობა. გენერალ ლოხვიცკის წინადადებით გოთუამ შეკრია 350 ადამიანი, რათა აღედგინათ რუსული ჯარის რეპუტაცია. გოთუას შეკრებილ დაჯგუფებას „რუსული ლეგიონი“, შემდეგ კი „ღირსების ლეგიონი“ ეწოდა. 1918 წელს ლეგიონმა დაიცვა [[პარიზი]] გერმანელების მიერ აღებისაგან.
 
1920 წელს გოთუა ჩავიდა [[ყირიმი|ყირიმში]], სააც კადეტთა კორპუსში მისი შვილი სწავლობდა. იმავე წელს ყირიმში წითელი არმია შევიდა. კორპუსის სტუდენტები [[სტამბოლი|სტამბოლში]] გახისნზეს, გოთუაც მათ გაჰყვა. ოჯახის სხვა წევრები, მეუღლე ელენე მოსენკო და 4 შვილი [[ტაგანროგი]]დან საქართველოში გახიზნა. საბოოლოოდ მამა-შვილი მოხდვდამოხვდა ქალაქ [[ბილეჩა]]ში სადაც გოთუას გენერლის ფრანგული პენსია დაენიშნა. გოთუა იქვე გარდაიცვალა, დაკრძალულია [[ბელგრადი|ბელგრადში]].
 
== ლიტერატურა ==