ივანე კრილოვი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
|სურათი=Ivan Krylov.jpg
}}
'''ივანე კრილოვი ანდრიას ძე''' (დ. [[2 თებერვალი]]/[[13 თებერვალი]], [[1769]] (სხვა მონაცემებით - [[1768]]), [[მოსკოვი]] — გ. [[9 ნოემბერი]]/[[21 ნოემბერი]], [[1844]], [[პეტერბურგი]]), [[რუსები|რუსი]] იგავთმწერალი.
==ბიოგრაფია==
დაიბადა ღარიბი ოფიცრის ოჯახში. [[1782]]-იდან პეტერბურგში დასახლდა, მუშაობდა წვრილ მოხელედ. მისი პირველი ნაწარმოები - კომიკური ოპერა "[[მარჩიელი ქალი]]" ([[1782]]), მომდევნო რამდენიმე ტრაგედია და კომედია გამოირჩეოდა მამხილებელი პათოსით. [[1789]]-იდან სცემდა სატირულ ჟურნალს "პოჩტა დუხოვ", რომელიც მთავრობამ აკრძალა. იგივე ბედი ეწია [[1792]] დაარსებულ ჟურნალ "ზრიტელს". კრილოვი იძულებული გახდა პეტერბურგიდან წასულიყო.
კრილოვი დიდად პოპულარული იყო არა მარტო [[რუსეთი|რუსეთში]], არამედ სხვა ქვეყნებში, მათ შორის [[საქართველო| საქართველოშიც]]. [[1832]]-[[1833]] [[ორბელიანი, გრიგოლ|გ. ორბელიანმა]] თარგმნა კრილოვის 3 იგავი. [[1852]]-იდან მისი იგავების თარგმანები გვხვდება ჟურნალ "ცისკარში". ცალკე წიგნად პირველად [[1876]] გამოიცა (მთარგმნელი მ. ბებუთაშვილი), მეორედ - [[1878]] (მთარგმნელი [[რევაზ ერისთავი]]). [[1862]]-[[1906]] [[წერეთელი, აკაკი|აკაკი წერეთელმა]] ბრწყინვალედ თარგმნა და გადმოაკეთა კრილოვის 152 იგავი, რომლებიც მრავალჯერ გამოქვეყნდა ცალკე წიგნად. კრილოვს თარგმნიდნენ [[იოსებ გრიშაშვილი]], [[კონსტანტინე ჭიჭინაძე]], [[ალექსანდრე აბაშელი]], [[გრიგოლ ცეცხლაძე]], [[დავით გაჩეჩილაძე]], ვ. გორგაძე და სხვები.
==ლიტერატურა==
{{ქსე|6|31|შადური ვ.}}
*''შადური ვ.,'' ქსე, ტ. 6, გვ. 31, თბ., 1983
 
==რესურსები ინტერნეტში==
* http://lib.ge/each_author.php?1228