მთავარი მენიუს გახსნა

რევაზ გაბიჩვაძე (დ. 11 ივნისი, 1913, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი კომპოზიტორი.

1935 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია კომპოზიციის განხრით.

1938–1980 წლებში იყო თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი; დააარსა საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრი; 1941–1945წლებში იყო მისი პირველი ხელმძღვანელი; პროფესორი (1963). მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: ოპერა „ნანა“ (1957), ბალეტები – „ჰამლეტი“ (1970), „მედეა“ (1975), „კაცი, რომელიც იცინის“ (1986). ოპერეტა „ჭრიჭინა“ (1952). ორატორიები – „ვეფხისტყაოსანი“ (1938), „cantus humanus“ (1979); კონცერტები ვიოლინოსა და სიმფონიური ორკესტრისათვის, ჩელოსა და ორკესტრისათვის, სონატა ჩელოსა და ფორტეპიანოსათვის, საგუნდო ნაწარმოებები, საესტრადო სიმღერები, მუსიკა დრამატული სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის და სხვ.

1982-1987 წლებში იყო საკავშირო კომპოზიტორთა სახლის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1948-1952 წლებში იყო საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის პასუხისმგებელი მდივანი.

1967 წელს მიიღო საქართველოს სახალხო არტისტის, ხოლო 1956 წელს საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება