ღაზიყუმუხის სახანო

ღაზიყუმუხის სახანოდაღესტნის სახანო XVII-XIX საუკუნეებში. მდებარეობდა მთიანი დაღესტნის ცენტრში და იყო დასახლებული ლაკებით.

V-X საუკუნეებში აქ იყო ღუმუქი, ანუ თუმანი. XVII ს. ღაზიყუმუხელებმა გააძევეს შამხალი და ცალკე დააარსეს მმართველობა. მმართველს ეწოდებოდა ხახლავჩი – ხალხის მეთაური და ირჩევდა ფეოდალური ზედაფენა – კიატი. ყველაზე ძლევამოსილ მმართველად მიჩნეულია ჩოლაქ–სურხაი. მისმა შვილებმა დაიმორჩილეს ლეზგებით დასახლებული ტერიტორია კურახი.

ლიტერატურარედაქტირება

  • ნიკო ხუციშვილი, „დაღესტანი“, 2002 წ.