უკიო-ე (იაპონ. 浮世絵) „მცურავი სამყაროს ნახატები“ — იაპინური გრავიურის ბეჭდვის ჟანრი. ისინი წარმოებდნენ XVII საუკუნიდან XX საუკუნემდე, რომლებიც გამოსახავდნენ ლანდშაფტებს, ამბებეს ისტორიიდან, თეატრს და ბორდელებს. ეს არის იაპონიის გრავიურის ბეჭვდის მთავარი ჟანრი.

ფუძიამას ხედი, ტოკაიდოს სერიის ორმოცდამეცამეტე ადგილის ნაწილი, რომელიც შერულებულია ჰიროშიგეს მიერ 1850 წელს.

უკიო-ე იყო იაფი, რადგან ისინი ძალიან დიდი რაოდენობით მოიპოვებოდა. ისინი ძირითადად ეკუთვნოდათ ქალაქის მაცხოვრებლებს, რომლებიც საკმარისად მდიდრები არ იყვნენ, რომ შეეძინათ ორიგინალი ნახატი. თავდაპირველი საგანი უკიო-ესთვის იყო ქალაქის ცხოვრება, წვრილნამი აქტივობები და სცენები გასართობი რაიონებიდან. ლამაზი კურტიზანები, სუმოს დიდი მოჭიდავეები და პოპულარული მსახიობები გამოისახებოდნენ, როდესაც საინტერესოდ იქცეოდნენ. მოგვიანებით პეიზაჟიც ძალიან პოპულარული გახდა. დღესდღეობითად უკიო-ე მთელ მსოფლიოში ძალიან პოპულარულია.

იმ პერიოდის მწერალი ასაი რიოი, თავის უკიო მონოგატარში (浮世物語, „მცურავი სამყაროს ზღაპრები“ ახ.წ 1661 წელს), აყალიბებს მცურავი სამყაროს იდეას:

ვიკიციტატა
„ცოცხლობდე მხოლოდ ამ წუთით, აქცევდე ყურადღებას მხოლოდ მთვარის სიხარულს, თოვლს, ალუბლის ყვავილობას და ნეკერჩხლის ფოთლებს; მღეროდე სიმღერებს, სვავდე ღვინოს, ერთობოდე მხოლოდ ცურვით, ცურვით...უარს ამბობდე იმედგაცრუებაზე, ისევე როგორც, მცურავი, რომელიც ცურავს დინების მიმართულებით: ეს არის ის, რასაც ჩვენ მცურავ სამყაროს ვუწოდებთ.[1]

გალერეარედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

  1. Lane, Richard 1978. Images from the Floating World. Old Saybrook, CT: Konecky & Konecky, p11.