მთავარი მენიუს გახსნა

ტრიკონქი (ტრი... და კონქი) — ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ტიპი. მის ძირითად მახასიათებელს სამაფსიდიანი კომპოზიცია წარმოადგენს. გუმბათქვეშა სივრცის გარშემო ჯვრულად განლაგებულია ოთხი მკლავი, ამათგან ჩრდილოეთ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადებს აფსიდის ფორმა აქვს. საქართველოს გარდა ტრიკონქი ფართოდ არის გავრცელებული ქრისტიანული აღმოსავლეთის ქვეყნებში, განსაკუთრებით კი საბერძნეთში. იგი ასევე გვევლინება სომხეთშიც. [1] საქართველოში ტრიკონქის ტიპის უადრესი ძეგლის თარიღად მიჩნეულია VIII-IX საუკუნეები, ხოლო აქტიური მშენებლობის ხანა XI საუკუნემდე გრძელდებოდა. ამ ტიპის გამორჩეული ტაძრებია ოშკი და ალავერდი[2]

გალერეარედაქტირება

 
ოშკის ტაძრის გეგმა

სქოლიორედაქტირება

  1. ნათელა ჯაბუა, „ქრისტიანული ტაძრის არქიტექტურული ტიპები შუა საუკუნის საქართველოში“, გვ. 122-133 თბ., 2012.
  2. ნათელა ჯაბუა, „ქრისტიანული ტაძრის არქიტექტურული ტიპები შუა საუკუნის საქართველოში“, გვ. 154, თბ., 2012.