ტერაკოტა (იტალ. terracotta; გამომწვარი მიწა) – მოუჭიქავი, გამომწვარი თიხისაგან დამზადებული ფერადი კერამიკული ნაკეთობანი, რომლებსაც მხატვრული და უტილიტარული დანიშნულება აქვთ (ჭურჭელი, ლარნაკები, ქანდაკება, სათამაშოები...). გავრცელებული იყო საზოგადოების განვითარების ყველა საფეხურზე, განსაკუთრებით ანტიკურ და შუა საუკუნეების აღორძინების და XVII-XIX საუკუნეების ხელოვნებაში. ტერაკოტს იყენებენ თანამედროვე მხატვრობაშიც.

ლიტერატურარედაქტირება

  • ქსე, ტ. IX, თბ., 1985 წ., გვ. 695

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: