ალა გორსკაია: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
| ფონი =
| სახელი = ალა გორსკაია
| სურათი =
| სურათის ზომა =
| სათაური =
| სრული სახელი =
| მშობსახელი = {{lang-uk|Алла Олександрівна Горська}}
| დაბ. თარიღი = {{დაბადების თარიღი|1929|09|18}}
| დაბ. ადგილი = [[ვასილკოვი]], [[კიევის ოლქი]], [[უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა]]
| დაბ. ადგილი =
| გარდაცვალების თარიღი = {{გარდაცვალების თრიღი და ასაკი|1970|11|28|1929|09|18}}
| გარდაცვალების ადგილი =
 
==ბიოგრაფია==
ალა გორსკაია დაიბადა [[1929]] წლის 18 სექტემბერს, ქალაქ იალტაში. მისი მამა, ალექსნადრე გორსკი საბჭოთა კინოწარმოების ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო; [[1931]] წელს იგი იალტის კინოსტუდიის დირექტორად დანიშნეს. [[1932]] წელს ალექსანდრე ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად ჯერ მოსკოვში გადავიდა, სადაც „ვოსტოკფილმის“<ref>Олексій Нирко. Ялтинська «Українська Трупа». Наукове видання.&nbsp;— Львів, 2015&nbsp;р.&nbsp;— 44 с.</ref> ხელმძღვანელი გახდა; ხოლო [[1933]]-ში კი ლენინგრადში, სადაც ჯერ ლენინგრადის კინოსტუდიის დირექტორის მოადგილის, შემდეგ კი დირექტორის თანამდებობას იკავებდა. ომის შემდეგ მუშაობდა ოდესისა და კიევის კინოსტუდიების დირექტორად.
 
[[დიდი სამამულო ომი]]ს დროს თერთმეტი წლის ალა, უფროს ძმასთან, არსენისთან (გარდაიცვალა [[1943]] წლის აპრილში, ლენინგრადის ფრონტზე ქვეითთა ბრძოლაში) და დედასთან ერთად ლენინგრადში იმყოფებოდა. [[ლენინგრადის ბლოკადა|ლენინგრადის ბლოკადის]] შემდეგ, [[1943]] წლის ზაფხულში ალა და დედა ალმა-ატაში ევაკუირდნენ, სადაც მამა უკვე მუშაობდა. ამავე წლის დასასრულს ოჯახი კიევში გადავიდა<ref>Гунько Олександр [http://gazeta.ua/articles/history-newspaper/_alla-gorska-perejshla-na-ukrayinsku-movu-u-zrilomu-vici/308015 Алла Горська перейшла на українську мову у зрілому віці] // Gazeta.ua&nbsp;— 17 вересня 2009</ref>..
 
[[1946]]-დან [[1948]] წლამდე გორსკაია სწავლობდა შევჩენკოს სახელობის კიევის ხელოვნების საშუალო სკოლაში, რომელშიც სპეციალიზაციის პედაგოგი ვლადიმერ ბონდარენკო იყო. სკოლის ოქროს მედალზე დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა კიევის ხელოვნების ინსტიტუტის ფერწერის ფაკულტეტზე. მისი მასწავლებლები იყვნენ შარონოვი და გრიგორიევი. [[1952]] წელს ალა ცოლად გაჰყვა ამავე სასწავლებლის სტუდენტს, ვიქტორ ზარეცკს. ორ წელიწადში, სწავლის დასრულების შემდეგ ალა პროფესიით მუშაობდა დაზგური და მონუმენტური მხატვრობის დარგში.
 
[[1970]] წლის 28 ნოემბერს გორსკაია ტრაგიკულად, გაურკვეველ ვითარებაში დაიღუპა, ქალაქ ვასილკოვოში. მისი დასაფლავება, 7 დეკემბერს ბერკოვეცკის სასაფლაოზე, კიევში, საპროტესტო მიტინგად იქცა.
 
[[ფაილი:Шевченковский витраж.jpg|მინი|ვიტრაჟის ესკიზი, [[1964]]]]
 
==შემოქმედება==
[[1959]] წელს გორსკაია მეშახტეთა ციკლის ნამუშევრებით მხატვართა კავშირში მიღეს. იგი მუშაობდა ჩერნობილის რაიონის სოფლებში. მას შექმნილი აქვს ესკიზები სპექტაკლის დეკორაციებისთვის.
В 1959 году по работам шахтёрского цикла Горскую приняли в Союз художников. На подъёме «оттепели» 1960-х гг. она работала в селах Чернобыльского района, где создала полотна «Припять. Паром», «Абетка», «Хлеб». Художница разработала эскизы к декорациям спектаклей «Нож в солнце» по поэме И. Драча, «Так пропал Гуска» М. Кулиша, «Правда и кривда» М. Стельмаха (режиссёр Л. Танюк). Спектакли, готовые к постановке, были запрещены.
 
В 1964 году Алла Горская в соавторстве с Панасом Заливахой, Людмилой Семыкиной, Галиной Севрук и Галиной Зубченко создала в Киевском университете витраж «Шевченко. Мать». Витраж был уничтожен администрацией университета по распоряжению горкома партии. Созванная после этого комиссия квалифицировала его как идеологически враждебный. Горскую исключили из Союза художников, однако через год восстановили в членстве.
[[1964]] წელს ალამ სხვა მხატვრებთან თანამშრომლობით შექმნა ვიტრაჟი „შევჩენკო. დედა“, რომელიც განადგურდა უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის მიერ ქალაქის პარტიული კომიტეტის ბრძანებით. ამის შემდეგ შეიკრიბა კომისია, რომელმაც ნამუშევარი იდეოლოგიურად მტრულად დააკვალიფიცირა. გორსკაია გააძევეს მხატვართა კავშირიდან, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ კვლავ აღადგინეს.
 
А. Горская автор многочисленных художественных произведений: «Автопортрет с сыном» (1960), «Портрет отца» (1960), «Азбука» (1960), «Возле реки» (1962—1963), «Портрет В. Симоненко» (1963) и другие. В её графике было дано новое трактование образов Т. Шевченко, А. Довженко. Со своим мужем В. Зарецким, художниками-единомышленниками — Г. Синицей, Г. Марченко, Б. Плаксием, В. Смирновым художница в Донецке, Киеве, Краснодоне создала ряд монументальных работ, отмеченных влиянием украинского барокко и мексиканского монументализма. Её творчество опиралось на традиции киевской академической школы, народное искусство, украинский авангард 1920-х, бойчукизм.
 
Живопись и графика Аллы Горской находятся в Национальном художественном музее (Киев), Национальном художественном музее им. А. Шептицкого (Львов), одной из крупнейших в мире коллекций советского нонконформизма Нортона и Ненси Додж (Ратгерский университет), музее Берлинской стены Чекпоинт Чарли, других.
 
==ლიტერატურა==
* Алла Горська : Червона тінь калини : листи, спогади, статті / ред. та упоряд. О. Зарецький, М. Маричевський. — Київ: Спалах ЛТД, 1996. — 240 с.
* Зарецький О. Алла Горська під ковпаком КДБ. Антиукраїнська спрямованість спецоперацій // Фундатор сучасного українознавства : на пошану 80-річчя Петра Кононенка : збірник матеріалів і наукових праць / Нац. НДІ українознавства ; авт.-упоряд., відп. ред.: Фігурний Ю. С.. — Київ: ННДІУ МОНМС України, 2011. — С. 54—58. — 200 с.
* Світлична Н. О. Погром з продовженням // Світличний І. О. Світлична Н. О. З живучого племені Дон Кіхотів / Упоряд. Коцюбинська Н., Неживий О..- К.: Грамота, 2008,- с. 443—446
 
==რესურსები ინტერნეტში==
* [http://www.encyclopediaofukraine.com/display.asp?linkpath=pages%5CH%5CO%5CHorskaAlla.htm ბიოგრაფია]
* [https://www.wikiart.org/en/alla-horska ალა გორსკაია]
* [http://www.archive-uu.com/ua/profiles/alla-gors-ka ალას ოფიციალური არქივი]
* [http://resource.history.org.ua/cgi-bin/eiu/history.exe?Z21ID=&I21DBN=EIU&P21DBN=EIU&S21STN=1&S21REF=10&S21FMT=eiu_all&C21COM=S&S21CNR=20&S21P01=0&S21P02=0&S21P03=TRN=&S21COLORTERMS=0&S21STR=Gorska_A გორსკაია]
* [https://day.kyiv.ua/ru/article/kultura/vetka-kaliny-dlya-ally-gorskoy]
* [https://nlu.org.ua/resourses/nashi_vydannya/b-pleiada.pdf]
 
==სქოლიო==