მუხთაროვის სასახლე — შენობა ისტიგლიალატის ქუჩის ცენტრალურ ნაწილში, აზერბაიჯანის ქალაქ ბაქოში მდებარეობს.

ისტორიარედაქტირება

სასახლე აშენდა 1911-1912 წლებში ნავთობ ინდუსტრიის, მილიონერი ქველმოქმედის მურთუზა მუხტაროვის დაკვეთით, ჯოზეფ პლოჩკოს პროექტის მიხედვით. მუხტაროვს მეუღლესთან ერთად ევროპაში მოგზაურობის დროს ნამდვილად მოეწონა ვენეციის არქიტექტურა. მოგზაურობის შემდეგ, მუხტაროვმა გადაწყვიტა სასახლის აშენება ბაქოში ვენეციური სტილით. სასახლე ააგო არქიტექტორმა პლოჩკომ, რომელმაც ასევე ისმაიმაის შენობა დააპროექტა ფრანგული გოთიკის სტილით. საბჭოთა ხელისუფლების პირველ წლებში აქ გათავსებული იყო თურქული კლუბი, შემდეგ კი ქორწინების სასახლე. დღეს სასახლე არის ბაქოს ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო არქიტექტურული ნაგებობა. იმისდა მიუხედავად, რომ სასახლე მდებარეობს ასეთი დიდი და მონუმენტური ეკლესიის გვერდით, მას აქვს ძალიან მოსახერხებელი ურბანული დაგეგმარების პოზიცია.

შენობის საერთო არქიტექტურული კომპოზიცია საინტერესოა არა მხოლოდ საკუთარი კუთხის შესასვლელი პორტალით, რომელიც მორთულია გოთიკის სხვა ელემენტებით, ასევე საკეტებით და თხელი სვეტებით, რომლებიც ფასადებს კვეთენ და ქმნიან მოცულობითი სამყაროს მნიშვნელოვან ნიმუშებს.

სასახლის აშენებარედაქტირება

ერთხელ მუხტაროვი, ვლადიკავკაზში მუშაობისას, შეხვდა კავკასიაში ცნობილ გენერალ ტუგანოვს. გენერალმა მდიდარი ბაქოელი კაცი მოიწვია ვლადიკავკაზში მდებარე მის სახლში. სწორედ იქ მუხტაროვი შეხვდა თავის მომავალ მეუღლეს - გენერლის ქალიშვილს, ლიზას. იტალიაში მოგზაურობის შემდეგ, მუხთაროვმა გადაწყვიტმა სასახლის აშენება. ზუსტად ისე, როგორც აღფრთოვანებული იყო ვენეციაში. სულ რაღაც ერთ წელიწადში (1911-1912 წწ.), სასახლე ააგო არქიტექტორმა ი. პლოჩკომ, რომელიც ულამაზესი ისმაიიული ნაგებობის ავტორია. სასახლე ჩაფიქრებული და შესრულებულია "ფრანგული გოთიკის" სულისკვეთებით.

წყვილი ჯერ კიდევ სასახლეში ცხოვრობდა 1920 წლის 28 აპრილამდე, როდესაც ბოლშევიკებმა დაიკავეს აზერბაიჯანი. შენობაში შესვლისთანავე სამი რუსი ოფიცერი მოკლა თავად მუხთაროვმა, რის შემდეგაც მან თავი მოიკლა. 1922 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ შენობა გამოიყენა ახლადდაარსებულ ქალთა ორგანიზაციისთვის, კერძოდ ალი ბაირამოვის კლუბისათვის, რომელიც ქალებს სთავაზობდა მრავალ პროფესიულ უნარს და ტრენინგს, დამატებით კულტურულ და დასასვენებელ საქმიანობაში. ამის შემდეგ აქ ფუნქციონირებდა შირვანშაჰების მუზეუმი.

აღნიშნული შენობა ისტორიული და სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის უძრავ ქონებას წარმოადგენს.

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება