აბოცი — შუასაუკუნეებში საქართველოს ერთ-ერთი განაპირა მხარე, რომელსაც გვიან შუასაუკუნეებში ყაიყულსაც უწოდებდნენ.

ვახუშტი ბაგრატიონი, ასე აგვიწერს აბოც-ყაიყულს: „ხოლო ტაშირს, აბოცსა და ბერდუჯ-ბამბაკსა ჰყოფს მთა ირჯანისა და აწ ყარაღაჯად წოდებული“ (ქართლის ცხოვრება, IV, გვ.313)

ლიტერატურარედაქტირება

რესურსები ინტერნეტშირედაქტირება