ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი)

სოფელი საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტი
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ხიდისთავი.

ხიდისთავისოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში. სათავო სოფელი. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. მდინარე ტანის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 580 მეტრი, გორიდან 3 კილომეტრი.[2] 1921-1930 წლებში იყო გორის მაზრის ხიდისთავის რაიონის ცენტრი.

სოფელი
ხიდისთავი
Village Khidistavi.jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი გორის მუნიციპალიტეტი
კოორდინატები 41°57′43″ ჩ. გ. 44°08′09″ ა. გ. / 41.96194° ჩ. გ. 44.13583° ა. გ. / 41.96194; 44.13583
ადრეული სახელები ოხერა
ცენტრის სიმაღლე 580
მოსახლეობა 3539[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (94,5 %)
სომხები (3,2 %)
ოსები (1,6 %)
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი)
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი) — შიდა ქართლი
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი)
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი) — გორის მუნიციპალიტეტი
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი)

მოსახლეობარედაქტირება

ხიდისთავი არის გორის მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი. მისი მოსახლეობა 3539 ადამიანს შეადგენს, ხოლო კომლთა რიცხვი 2000-მდეა. ხიდისთავის უბნებია: „ჩინეთის უბანი“, „ჭალა“, „ქვაშავი“, „ოხერა“ და „აზნეთი“ სადაც იყო პროფ. სასწავლებელი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[3] 3850 1885 1965
2014[1]   3539 1733 1806

ეკონომიკარედაქტირება

საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა ხიდისთავის კოლმეურნეობა. ძირითადი მიმართულებები იყო მევენახეობა, მებოსტნეობა და მემინდვრეობა. იყო შამპანური ღვინისა და აგურის ქარხნები, სამკერვალო ფაბრიკა.[2] სოფლიდან აღმოსავლეთით 2,5 კმ-ში (უბ. „ლომურა“) მდებარეობს სააგურე თიხის საბადო. თიხა გამოიყენება M-„75“ მარკის აგურისათვის.[4] ადგილობრივი წარმოშობისაა ხიდისთაური ატმები.

პიროვნებებირედაქტირება

ხიდისთავში დაიბადნენ:

სქოლიორედაქტირება

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. 2.0 2.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, გვ. 480, თბ. 1987 წელი.
  3. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
  4. ბუნებრივი რესურსები. shidakartli.gov.ge. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი, 2020.