უგარითის სამეფო — იგივე ქალაქ-სახელმწიფო უგარითი ჩრდილოეთ სირიაში, მდინარე ორონტის ქვემო დინებასა და ხმელთაშუა ზღვას შორის. ზღვისპირა ქალაქი ახლანდელ რას-შამრის ახლოს. 1929 წელს აღმოაჩინა ფრანგულმა არექოლოგიურმა ექსპედიციამ კ. შეფერის ხელმძღვანელობით. უძველესი ხანიდან დასახლებული იყო ჩრდილო-დასავლეთური სემიტურ-ქანაანური ("ამორეული") ტომებით. ძვ.წ. II ათასწლეულის დასაწყისიდან მოქცეული იყო ეგვიპტის ეკონომიკურ-კულტურული, მოგვიანებით კი პოლიტიკური გავლენის სფეროში. ძვ.წ. II ათასწლეულის შუა ხანებიდან ხეთების სამეფოს პოლიტიკური გავლენის ორბიტაში მოექცა.

ვაჭრობა და ეკონომიკარედაქტირება

უგარითი იყო წინა აზიის ერთ-ერთი უმსხვილესი სავაჭრო ცენტრი. გაცხოველებული ვაჭრობა ჰქონდა შუამდინარეთის ქვეყნებთან, ეგვიპტესთან, მცირე აზიასთან, პალესტინასთან, ჩრდილოეთ სირიის სამთავროებთან. უგარითში განვითარებული იყო მარცვლეულის მეურნეობა და მებაღეობა. დიდი რაოდენობით ამზადებდნენ ღვინისა და ზეითუნის ზეთს. სოფლის მეურნეობას სასაქონლო ხასიათი ჰქონდა.

საზოგადოებარედაქტირება

საზოგადოების თავისუფალი მოსახლეობა სამ ფენად იყოფოდა:

  • 1 ძენი უგარითის ქვეყნისა - მიწათმოქმედნი და მეთემენი.
  • 2 მეფის მონები - სამეფო სამსახურში მყოფნი, რომელნიც ფლობდნენ სამეფო მიწის ნაკვეთებს.
  • 3 მეფის მონათა მონები - სამეფო სამსახურში მყოფთა ქვეშევრდომები, რომელთაც საკუთარი ნაკვეთები არ გააჩნდათ. ამგვარ "მონათა" გარდა ნამდვილი მონებიც არსებობდნენ.

უგარითი საგრძნობლად გაძლიერდა ძველი წელთაღრიცხვის XV საუკუნის დასასრულიდან, თუმცა ხეთების ექსპანსიას თავი მაინც ვერ დააღწია. ნიკმეპას მეფობის (XIV ს.) პერიოდში ხეთებთან დადებული ხელშეკრულების მიხედვით, უგარითი ხეთების სამეფოს ერთეული უნდა ყოფილიყო "სამუდამოდ". უგარითის სამეფო ხეთებს ემორჩილებოდა ხეთების სამეფოს დაცემამდე. ზღვის ხალხების შემოსევების შემდეგ (ძვ.წ. XIII-XII სს.მიჯნაზე) უგარითის სამეფო სამუდამოდ გაქრა ისტორიული ასპარეზიდან.

ლიტერატურარედაქტირება

  • ქსე ტომი 10, გვ. 99; 1986 წ.