ნიკო სამადაშვილი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
'''სამადაშვილი, ნიკო''' ([[19 ივნისი]], [[1905]], ხიდისთავი ([[გორი|გორთან]]) - [[1 მაისი]], [[1963]], [[თბილისი]]), ქართველი პოეტი.
(19 ივნისი 1905, ხიდისთავი (გორთან) - 1 მაისი 1963, თბილისი) მოთხრობების პირველი კრებული 1989 წელს გამოქვეყნდა. მისი ცხოვრების პერიოდში ერთი ლექსიც არ დაბეჭდილა მიუხედავად იმისა, რომ [[ქიქოძე, გერონტი|გერონტი ქიქოძე]], [[კოტეტიშვილი, ვახტანგ|ვახტანგ კოტეტიშვილი]] და [[ტატიშვილი, ირაკლი|ერეკლე ტატიშვილი]], თვით [[ტაბიძე, გალაკტიონი|გალაკტიონ ტაბიძეც]] განსაკუთრებულ პოეტად აღიარებდნენ. ცხოვრობდა და ასწავლიდა ბორჯომის რაიონის სოფელ სედგერის დაწყებით სკოლაში. 1943 წლის 12 იანვარს დააპატიმრეს და ომის შემდეგ გამოუშვეს, თუმცა ინტრიგები, შევიწროებები და უკიდურესი სიდუხჭირე ცხოვრობის ბოლომდე სდევდა სამი შვილის მამას. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1967 წელს "ლიტერატურულ საქართველოში", ხოლო პირველი კრებული "ბეთანია" გამოვიდა 1973 წელს და მომდევნო 80-იან წლებში.
 
(19 ივნისი 1905, ხიდისთავი (გორთან) - 1 მაისი 1963, თბილისი) მოთხრობების პირველი კრებული [[1989]] წელს გამოქვეყნდა. მისი ცხოვრების პერიოდში ერთი ლექსიც არ დაბეჭდილა მიუხედავად იმისა, რომ [[ქიქოძე, გერონტი|გერონტი ქიქოძე]], [[კოტეტიშვილი, ვახტანგ|ვახტანგ კოტეტიშვილი]] და [[ტატიშვილი, ირაკლი|ერეკლე ტატიშვილი]], თვით [[ტაბიძე, გალაკტიონი|გალაკტიონ ტაბიძეც]] განსაკუთრებულ პოეტად აღიარებდნენ. ცხოვრობდა და ასწავლიდა ბორჯომის რაიონის სოფელ სედგერის დაწყებით სკოლაში. [[1943|1943]] წლის [[12 იანვარი|12 იანვარს]] დააპატიმრეს და ომის შემდეგ გამოუშვეს, თუმცა ინტრიგები, შევიწროებები და უკიდურესი სიდუხჭირე ცხოვრობის ბოლომდე სდევდა სამი შვილის მამას. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა [[1967]] წელს "[[ლიტერატურული საქართველო|ლიტერატურულ საქართველოში]]", ხოლო პირველი კრებული "ბეთანია" გამოვიდა [[1973]] წელს და მომდევნო 80-იან წლებში.
 
[[კატეგორია:ქართველები]]