ტყიბულის მუნიციპალიტეტი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
==ისტორია==
{{მთავარი|ოკრიბა}}
ტყიბულის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დაფიქსირებულია უძველესი ადამიანის ნასახლარები მდინარე [[წყალწითელა]]ს ხეობაში: [[ცუცხვათის მღვიმემღვიმოვანი|ცუცხვათის მღვიმოვანში]]ში, [[ნაქერალას ქედი]]ს ფერდობზე, [[ახალსოფელი (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)|ახალსოფლის]] ტბის მიდამოებსა და მდინარე საბელასურის ხეობაში. ანტიკური ხანის ნასახლარების არსებობა დასტურდება სოფლებში [[გადაღმა წყალწითელა]], [[სოჩხეთი]], [[ჯვარისა (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)|ჯვარისა]], [[ოჯოლა]], [[გელათი (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)|გელათი]], [[კურსები]], [[ოხომირა]]. მდინარე წყალწითელას ხეობაში არსებულ "ციხე-გორაზე" აღმოჩენილია [[ბრინჯაო (მეტალი)|ბრინჯაოს]] იარაღის საწარმოები და ანტიკური ხანის კოლხური მონეტების ზარაფხანა.
 
1071 წლის [[ნიკორწმინდა|ნიკორწმინდის]] „იადიგარში“ ჩნდება სახელწოდება [[ოკრიბა]]. ფეოდალურ ხანაში ოკრიბა ნაწილი იყო ქუთაისის საერისთავოსი, რომელიც მოიცავდა იმერეთს, ოკრიბასა და [[ხანისწყალი|ხანისწყლის]] დასავლეთ მხარეს [[გურია]]მდე. გვიან შუა საუკუნეებში ოკრიბა მჭიდროდ იყო დასახლებული, იმ დროისათვის იქ 50–ზე მეტი სოფელი იყო. ოკრიბაში მიწის უდიდესი ნაწილი მეფეს თუ ეკლესიას ეკუთვნოდა, თუმცა ადგილ-მამულებს და ყმა-გლეხებს ფლობდნენ საბერძნეთსა და სირია-პალესტინაში არსებული ქართული მონასტრებიც. ოკრიბის სოფლების უმეტესობა [[მხეიძეები]]ს საგვარეულოს ეკუთვნოდა. [[იმერეთის სამეფო]]ს სამხედრო–ადმინისტრაციული დაყოფით ოკრიბა მეოთხე [[სადროშო]]ში შედიოდა. სასულიერო ხელისუფალი [[გელათის საეპისკოპოსო|გელათის ეპისკოპოსი]] იყო. ოკრიბას მნიშვნელოვანი კულტურული ცენტრები იყო [[გელათის მონასტერი]] და [[მოწამეთა]]. XIX საუკუნიდან ოკრიბამ სამეურნეო-ეკონომიური და კულტურული თვალსაზრისით წინსვლა განიცადა.