საქართველოს საეგზარქოსო: განსხვავება გადახედვებს შორის

 
==ისტორია==
1783 წელს დადებული [[გეორგიევსკის ტრაქტატი]]თ საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქი რუსეთის ეკლესიის [[სინოდი]]ს წევრად გამოცხადდა. 1801 წელს [[ქართლ-კახეთის სამეფო]]ს შეერთების შემდეგ [[რუსეთის იმპერია]]ს უნდოდა გადაეწყვიტა საქართველოს ეკლესიის რეორგანიზების საკითხი. იმპერიისიმავე ხელისუფლებამწლის დაიწყოთებერვალში კათოლიკოს- პატრიარქ [[ანტონ II]]-ისსაგან შევიწროება.კარლ 1810კნორინგმა წლისგამოითხოვა 3საქართველოს ნოემბერსეკლესიის ისდეტალური იძულებული გახდა პეტერბურგში ჩასულიყომდგომარეობა. ანტონ II-ის უკანაღწერით დაბრუნებისიმჟამად უფლება არ მისცეს. [[ალექსანდრე I (რუსეთი)|ალექსანდრე I]]ქართლ-მაკახეთის რუსეთისსამეფოს ეკლესიისტერიტორიაზე სინოდისარსებობდა: ობერპროკურორსქართლში დასამთავროს, საქართველოსტფილისის, მთავარმართებელრუისის, [[ალექსანდრწილკანის ტორმასოვი|ალექსანდრსამიტროპოლიტოები, ტორმასოვს]]მანგლისის დაავალასამთავარეპისკოპოსო, საქართველოსდა ეკლესიის მართვა-გამგეობის საკითხის გადაწყვეტა. ტორმასოვმა ალექსანდრეურბნისის, გოლიცინთანსამთავისისა და არქიეპისკოპოსნიქოზის [[ვარლამისაეპისკოპოსოები; (ერისთავი)|ვარლამთან]]კახეთში ერთადკი მოახდინესალავერდის, საქართველოს ეკლესიის რეორგანიზება. გაუქმდა ეკლესიის ავტოკეფალიაბოდბის და ისნინოწმინდის ჩამოყალიბდასამიტროპოლიტოები, როგორცრუსთავის რუსეთისსამთავარეპისკოპოსო ეკლესიისდა საეგზარქოსო. ეგზარქოსად დაინიშნა ეპისკოპოსი ვარლამი. ეპარქიების რიცხვი შემცირდა ორამდე: მცხეთა-ქაღტლისანეკრესისა და ალავერდ-კახეთისა.ხარჭაშნელის ეკლესიის ქონება ხაზინას გადაეცასაეპისკოპოსოები. ქალაქებში შეიზღუდა ქართულ ენაზე წირვა-ლოცვა. ტორმასოვის რეფორმა 1811 წლის 30 ივნისს დამტკიცდა.
 
იმპერიის ხელისუფლებამ დაიწყო კათოლიკოს-პატრიარქ [[ანტონ II]]-ის შევიწროება. 1810 წლის 3 ნოემბერს ის იძულებული გახდა პეტერბურგში ჩასულიყო. ანტონ II-ს უკან დაბრუნების უფლება არ მისცეს. [[ალექსანდრე I (რუსეთი)|ალექსანდრე I]]-მა რუსეთის ეკლესიის სინოდის ობერპროკურორს და საქართველოს მთავარმართებელ [[ალექსანდრ ტორმასოვი|ალექსანდრ ტორმასოვს]] დაავალა საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის საკითხის გადაწყვეტა. ტორმასოვმა ალექსანდრე გოლიცინთან და არქიეპისკოპოს [[ვარლამი (ერისთავი)|ვარლამთან]] ერთად მოახდინეს საქართველოს ეკლესიის რეორგანიზება. გაუქმდა ეკლესიის ავტოკეფალია და ის ჩამოყალიბდა, როგორც რუსეთის ეკლესიის საეგზარქოსო. ეგზარქოსად დაინიშნა ეპისკოპოსი ვარლამი. ეპარქიების რიცხვი შემცირდა ორამდე: მცხეთა-ქაღტლისა და ალავერდ-კახეთისა. ეკლესიის ქონება ხაზინას გადაეცა. ქალაქებში შეიზღუდა ქართულ ენაზე წირვა-ლოცვა. ტორმასოვის რეფორმა 1811 წლის 30 ივნისს დამტკიცდა.
 
1811 წელს საქართველოს საეგზაქოსოს შექმნამდე, საქართველოს ეკლესიის შესახებ არსებობდა შემდეგი სტატისტიკური მონაცემები<ref name="nlr.ru">[http://www.nlr.ru/e-res/law_r/search.php Полное собрание законов Российской империи, Собрание (1649 - 1825) : Том 31 (1810 - 1811), ук. 24.696, ст. 767]</ref>: