გიორგი აკროპოლიტი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
(წაიშალა კატეგორია:ბიზანტიელები გაჯეტ HotCat-ით)
 
'''გიორგი აკროპოლიტიაკროპოლიტე''' ({{lang-el|Γεῶργιος Ἀκροπολίτης}}, {{lang-la|Georgios Akropolites}}; დ. [[1217]] ან [[1220]], [[კონსტანტინოპოლი]] — გ. [[1282]] წ. შემდგომ, [[კონსტანტინოპოლიტრაპიზონი]]) — [[XIII საუკუნე|XIII საუკუნის]] ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი [[ბიზანტია|ბიზანტიელი]] [[ისტორია|ისტორიკოსი]]. მისი მთავარი თხზულება „ისტორია“ [[ნიკეის იმპერია|ნიკეის იმპერიის]] ისტორიის ძირითადი წყარო არის.
 
==ბიოგრაფია==
სიყმაწვილეში მამა გააგზავნა იმპერატორ [[იოანე III (ბიზანტია)|იოანე III]]-ს კარზე, რომელმაც გიორგის აღზრდა [[ნიკეის იმპერია|ნიკეის იმპერიის]] ეპოქის გამოჩენილ მეცნიერს, [[ნიკიფორე ვლემიდა]]ს დაავალა. იმპერატორების [[თეოდორე II (ბიზანტია)|თეოდორე II ლასკარისის]] და [[მიხეილ VIII (ბიზანტია)|მიხეილ VIII პალეოლოგის]] დროს ასრულებდა სახელმწიფო მნიშვნელობის დავალებებს. [[1244]] წელს აყვანილ იქნა [[დიდი ლოგოთეტი]]ს, ანუ კონსტანტინოპოლის ეკლესიის კანცლერის რანგში.
სიყმაწვილეში მამა გააგზავნა იმპერატორ [[იოანე III დუკა ვატაცე|იოანე III]]-ს კარზე. სწავლობდა ჯერ თეოდორე ჰექსაპტერიგეს, შემდეგ კი მომავალ უფლისწულ [[თეოდორე II ლასკარისი|თეოდორესთან]] ერთად [[ნიკიფორე ვლემიდა]]ს ხელმძღვანელობით. [[1244]] წელს აყვანილ იქნა [[დიდი ლოგოთეტი]]ს, ანუ კონსტანტინოპოლის ეკლესიის კანცლერის რანგში. 1246 წლიდან იყო უფლისწულის მასწავლებელიც. თეოდორე 1254 წელს ავიდა ტახტზე და მრჩევლად გიორგი აკროპოლიტე გაიხადა. 1257 წელს მასვე მისვა მთავარსარდლობა, შემდეგ განაწესა დიპლომატიურ სარბიელზე. 1282 წელს დაინიშნა ელჩად [[ტრაპიზონის იმპერია]]ში. იქვე გარდაიცვალა იმავე წელს.
 
მისი მთავარი თხზულება „ისტორია“ წარმოადგენს [[ნიკიტა ქონიატე]]ს თხზულების გაგრძელებას და აღწერს 1203-1261 წლების ამბებს.
 
== ლიტერატურა ==
{{ქე|2|24|ლომოური ნ.}}
*{{წიგნი| ავტორი= [[სიმონ ყაუხჩიშვილი|ყაუხჩიშვილი, ს.]]| სათაური=ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ | ნაწილი=გიორგი აკროპოლიტე| გამომცემლობა=მეცნიერება |ტომი=VII|ადგილი=თბილისი|წელი=1967| origyear=| isbn=| edition=|გვერდები=40-47|url=}}
* Opera, rec. A. Heisenberg, v.1, Lipsiae, 1903; Летопись... სერიაში: Византийские историки, переведенные с греческого..., СПб., 1863.
* გამყრელიძე ა., გიორგი აკროპოლიტესი და მისი ცნობები საქართველოს შესახებ, «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის », 1954, ნაკვ. 31.
* Акрополит // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.
* R. Macrides, "George Akropolites' Rhetoric," in E. Jeffreys (ed.), Rhetoric in Byzantium. Papers from the Thirty-fifth Spring Symposium of Byzantine Studies, Exeter College, University of Oxford, March 2001 (Aldershot, 2003), 201-211.
* Акрополит // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.
* Opera, rec. A. Heisenberg, v.1, Lipsiae, 1903; Летопись... სერიაში: Византийские историки, переведенные с греческого..., СПб., 1863.
 
== რესურსები ინტერნეტში ==
* [http://www.vostlit.info/Texts/rus11/Akropolit/text.phtml?id=30 Георгий Акрополит. Хроника]
* [http://www.vostlit.info/Texts/Dokumenty/Byzanz/XIII/Akropolit/predredetext.htm Эпитафия Георгия Акрополита императору Иоанну Дуке]
* [http://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Acropolita,_George 1911 Encyclopædia Britannica/Acropolita, George]
* [http://www.documentacatholicaomnia.eu/30_20_1217-1282-_Georgius_Acropolita.html Opera Omnia by Migne Patrologia Graeca with analytical indexes]
 
{{ბიზანტიელი ისტორიკოსები}}
[[კატეგორია:ბიზანტიელი ისტორიკოსები]]
[[კატეგორია:გარდაცვლილი 1282]]
[[კატეგორია:დაბადებული 1217]]
[[კატეგორია:XIII საუკუნის ადამიანები]]