მიხეილ ღლონტი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
 
}}
'''მიხეილ ღლონტი''' (დ. [[25 მარტი]], [[1858]], [[ოზურგეთის მაზრა]], [[ქუთაისის გუბერნია]]<ref>{{cite web|url=http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00012331/|title=მიხეილ ღლონტი
|publisher=[[საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი]]|accessdate=7 მარტი, 2019}}</ref> — გ. [[სექტემბერი]] [[1924]]) — ქართველი [[გენერალი]].
|publisher=[[საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი]]|accessdate=7 მარტი, 2019}}</ref> — გ. [[სექტემბერი]] [[1924]]) — [[გენერალი]]. დაამთავრა საკავალერიო სასწავლებელი. [[კორნეტი]] ([[1886]]). პორუჩიკი ([[1890]]). შტაბსროტმისტრი ([[1895]]). როტმისტრი ([[1898]]). ესკადრონის უფროსი. [[რუსეთ-იაპონიის ომი|რუსეთ-იაპონიის]] [[1904]]-[[1905]] წლების ომის მონაწილე. ასეულის მეთაური. [[პოლკოვნიკი]] ([[1910]] წარჩინებისთვის). [[1910]]-[[1914]] წლებში კავკასიის სათადარიგო საკავალერიო დივიზიონის უფროსი. [[1914]]-[[1916]] წლებში კავკასიის მე-2 სათადარიგო ბრიგადის უფროსის თანაშემწე, შემდეგ უფროსი. გენერალ-მაიორი ([[1917]] წარჩინებისთვის). დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის ხმლებით, წმ. ვლადიმირის მე-4 ხარისხის ხმლებითა და ბაბთით, იარაღით. [[1918]] წლიდან ქართულ ჯარშია. მეთაურობდა პოლკს. [[1921]] წელს ემიგრაციაში არ წავიდა. მონაწილეობდა [[1924 წლის აგვისტოს აჯანყება|1924 წლის ანტისაბჭოთა აჯანყების]] მომზადებაში. იყო „დამოუკიდებლობის კომიტეტის“ სამხედრო კომისიის წევრი. აჯანყების შემდეგ დააპატიმრეს. დაიღუპა პატიმრობისას.
 
==ბიოგრაფია==
|publisher=[[საქართველოსდაამთავრა ბიოგრაფიულიელისავეტგრადის ლექსიკონი]]|accessdate=7კავალერიის მარტი,იუნკერთა 2019}}</ref> — გსასწავლებელი. [[სექტემბერი]]ჯარში [[1924]])მსახურობდა 1879 [[გენერალი]]. დაამთავრა საკავალერიო სასწავლებელიწლიდან. [[კორნეტი]] ([[1886]]). პორუჩიკი ([[1890]]). შტაბსროტმისტრი ([[1895]]). როტმისტრი ([[1898]]). ესკადრონის უფროსი. იყო [[რუსეთ-იაპონიის ომი|რუსეთ-იაპონიის]] [[1904]]-[[1905]] წლების ომის მონაწილე ომში დაიჭრა და მიიღო ძლიერი [[კონტუზია]]. ასეულის მეთაური. 1909-1914 წლებში მსახურობდა ნიჟეგოროდის მე-17 დრგუნთა პოლკში. 1910 წლის 31 მაისს მიენიჭა [[პოლკოვნიკი]] ([[1910]] წარჩინებისთვის)წოდება. [[1910]]-[[1914]] წლებში იყო კავკასიის მე-7 სათადარიგო საკავალერიო დივიზიონისპოლკის უფროსი. [[1914]]-[[1916]] წლებში კავკასიის მე-2 სათადარიგო ბრიგადის უფროსის თანაშემწე, შემდეგ უფროსი. გენერალ-მაიორი ([[1917]] წარჩინებისთვის). დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის ხმლებით, წმ. ვლადიმირის მე-4 ხარისხის ხმლებითა და ბაბთით, იარაღით. [[1918]] წლიდან ქართულ ჯარშიაჯარში მსახურობდა. მეთაურობდა პოლკს. [[1921]] წელს ემიგრაციაში არ წავიდა. მონაწილეობდა [[1924 წლის აგვისტოს აჯანყება|1924 წლის ანტისაბჭოთა აჯანყების]] მომზადებაში. იყო „დამოუკიდებლობის კომიტეტის“ სამხედრო კომისიის წევრი. აჯანყების შემდეგ დააპატიმრეს. დაიღუპა პატიმრობისას.
 
==ლიტერატურა==
{{სდრ|467|ბახტაზე მ.}}
*{{წიგნი|ავტორი=გოგიტიძე, მ., ბეჟიტაშვილი, გ.|სათაური=„სამხედრო ფიცის ერთგულნი“|ბმული=http://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/82972 |ISBN=978-9941-0-7386-1|ადგილი=თბილისი|წელი=2015|გვერდები=92}}
 
==რესურსები ინტერნეტში==
[[კატეგორია:დაბადებული 1858]]
[[კატეგორია:გარდაცვლილი 1924]]
[[კატეგორია:გურიის მხარეში დაბადებულები]]