გაეროს გენერალური ასამბლეა: განსხვავება გადახედვებს შორის

 
==გენერალური ასამბლეის მნიშვნელობა საქართველოსთვის==
ღსანიშნავიააღსანიშნავია, რომ [[2008]] წლის მაისიდან საქართველო გაეროს გენერალურ ასამბლეაზე წარადგენს რეზოლუციას „აფხაზეთიდან, საქართველო და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“. აღნიშნული რეზოლუციის წარდგენით საქართველო ამყარებს დევნილთა ფუნდამენტურ უფლებებს, განსაკუთრებით კი დევნილთა საკუთარ საცხოვრებელ ადგილებზე ნებაყოფლობითი, უსაფრთხო და ღირსეული დაბრუნების უფლების ხაზგასასმელად.
 
[[2019]] წელს, გაეროს გენერალური ასამბლეის 73-ე სესიის ფარგლებში მოხდა საქართველოსა და 44 სახელმწიფოს მიერ ინიცირებული აღნიშნული რეზოლუციის მიღება. ხაზგასმას იმსახურებს ის ფაქტი, რომ 2019 წელს პირველად ჰქონდათ წევრ სახელმწიფოებს იმის საშუალება, რომ ყოფილიყვნენ რეზოლუციის თანაავტორები და ამ ნაბიჯის გადადგმით უფრო მკაფიოდ დაეფიქსირებინათ საკუთარ მხარდაჭერა საკითხის მოგვარებასთან დაკავშირებით და ამ კუთხით გაწეულ ერთობლივი ძალისხმევის ნაწილი გამხდარიყვნენ. ამგვარად, საქართველოს მიერ წარდგენილი რეზოლუციის თანასპონსორი გახდა 44 სახელმწიფო, რაც საქართველოსთან ერთად ჯამში 45 ქვეყანას უდრის.
ღსანიშნავია, რომ 2008 წლის მაისიდან საქართველო გაეროს გენერალურ ასამბლეაზე წარადგენს რეზოლუციას „აფხაზეთიდან, საქართველო და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“. აღნიშნული რეზოლუციის წარდგენით საქართველო ამყარებს დევნილთა ფუნდამენტურ უფლებებს, განსაკუთრებით კი დევნილთა საკუთარ საცხოვრებელ ადგილებზე ნებაყოფლობითი, უსაფრთხო და ღირსეული დაბრუნების უფლების ხაზგასასმელად.
 
2019 წელს, გაეროს გენერალური ასამბლეის 73-ე სესიის ფარგლებში მოხდა საქართველოსა და 44 სახელმწიფოს მიერ ინიცირებული აღნიშნული რეზოლუციის მიღება. ხაზგასმას იმსახურებს ის ფაქტი, რომ 2019 წელს პირველად ჰქონდათ წევრ სახელმწიფოებს იმის საშუალება, რომ ყოფილიყვნენ რეზოლუციის თანაავტორები და ამ ნაბიჯის გადადგმით უფრო მკაფიოდ დაეფიქსირებინათ საკუთარ მხარდაჭერა საკითხის მოგვარებასთან დაკავშირებით და ამ კუთხით გაწეულ ერთობლივი ძალისხმევის ნაწილი გამხდარიყვნენ. ამგვარად, საქართველოს მიერ წარდგენილი რეზოლუციის თანასპონსორი გახდა 44 სახელმწიფო, რაც საქართველოსთან ერთად ჯამში 45 ქვეყანას უდრის.
 
საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ გავრცელებულ განცხადებაში საუბარია მის პრაქტიკულ დატვირთვაში, რომელიც გამოიხატება იმაში, რომ გაეროს გენერალურ მდივანს ევალება პასუხისმგებლობა, რათა საქართველოში მცხოვრები დევნილი მოსახლეობის მდგომარეობის და რეზოლუციის შესრულების თაობაზე მოამზადოს ყოველწლიური ანგარიში. სამინისტროს შეფასებით, აღნიშნული პრაქტიკული დატვირთვა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ ვითარებაში, როდესაც საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ადამიანის უფლებათა დაცვის ჭრილში შემაშფოთებლად მძიმე სიტუაციაა და არ არსებობს საერთაშორისო მონიტორინგის მექანიქმები.
 
[[2019]] წლის გაეროს გენერალურ ასამბლეაზე აღნიშნული რეზოლუციის წარდგენისას, საქართველოს მიერ მოხდა ხაზგასმა იმ საკითხებზე, რომლებიც მოქცეულია იძულებით გადაადგილების შესახებ გაეროს სახელმძღვანელო პრინციპებზე: „უსაფრთხოებისა და ადამიანის უფლებების მდგომარეობა საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე უკიდურესად შემაშფოთები რჩება. მოსახლეობას უწევს გატაცების, უკანონო დაპატიმრების, საკუთრების ხელყოფის, მშობლიურ ენაზე განათლების მიღების შეზღუდვის, თავისუფალი გადაადგილების შეზღუდვისა და ასევე, ეთნიკურ ნიადაგზე დისკრიმინაციის მოთმენა“.
 
 
 
 
==რესურსები ინტერნეტში==