ანაფორა (სამოსი): განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
(ახალი გვერდი: ფაილი:Eastern Orthodox man in Jerusalem by David Shankbone.jpg|მინი|ანაფორით შემოსილი სასულიე...)
 
 
ანაფორა სიმბოლურად გამოხატავს სინანულსა და მორჩილებას. სამოსლის სახელწოდება მიუთითებს, რომ მისი მატარებელი უსისხლო მსხვერპლშეწირვას ასრულებს.
 
ანაფორას რამდენიმე, თემატურად ერთმანეთთან დაკავშირებული მნიშვნელობით გამოიყენებენ:
*ევქარისტიული მსხვერპლის ([[პური]]სა და [[ღვინო|ღვინის]]) მომზადებას [[ჟამისწირვა|ჟამისწირვისთვის]];
*საიდუმლო ლოცვა, რომელიც იკითხება ჟამისწირვის დროს. მაგალითად, „[[ბასილი დიდი]]ს ანაფორა“, „[[იოანე ოქროპირი]]ს ანაფორა“ და სხვა;
*ზოგჯერ ეწოდება „დიდ ცას“, [[დაფარნა|დიდ დაფარნას]], რომლითაც იბურება [[ბარძიმი]] და [[ფეშხუმი]] [[სამსხვერპლო]]დან [[ტრაპეზი|ტრაპეზზე]] საუფლო ძღვენის გადატანისას;
 
*ევქარისტიული კანონი, რომელიც [[ლიტურგია|ლიტურგიის]] ძირითად ნაწილს წარმოადგენს და „[[მრწამსი]]ს“ გალობის შემდეგ იწყება. ამ შემთხვევაში, ანაფორის ძირითადი ნაწილია წმინდა ძღვენის აღმართვა ტრაპეზიდან.
 
დღეს, საქართველოში, სასულიერო პირები ყოველდღიურ შესამოსლად ძირითადად კაბას იყენებენ, მის ზემოთ კი უსახელო მოსაცმელებს, ჟილეტებს ხმარობენ.