კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
(212.58.103.240-ის რედაქტირებები გაუქმდა; აღდგა გიო ოქრო-ის მიერ რედაქტირებული ვერსია)
იარლიყი: სწრაფი გაუქმება
 
== მოთხრობის შესახებ ==
ვასიკო კეჟერაძე ლიტერატურის სიყვარულის გზით წავიდა. კარგად იცოდა, რომ “იყო მკითხველი, ეს თავისთავად სასწაულია, მკითხველი – ეს სწორედ ისაა, ვისაც შეგიძლია ისედაც ვიწრო საძილე ტომარაში შეყვარებულებს შორის იწვე და სულაც არ იყო ზედმეტი, ეს – სასწაულია და მეტსაც გეტყვით, ზედმეტი კი არა, აუცილებელი ხარ, რადგან ავტორმა ასე ინება”. ამიტომაც პროფესიით ფოტოგრაფმა ატელიედან გასვლის გარეშე მოიარა მთელი მსოფლიო, გადახდა უამრავი თავგადასავალი, შეიყვარა უამრავი ქალი, მიაღწია პიროვნულ თავისუფლებას. ვასიკოსაც ჩხვლეტდა სიყვარულის კაქტუსი, ლიტერატურის სიყვარულისა.<ref>[https://kejeradze.wordpress.com/2011/03/01/კეჟერაძეები-ანუ-სამშობლ/ კეჟერაძეები ანუ “სამშობლო, ადამიანები, ლიტერატურა”]</ref> სწორედ ამ დროს შეხვდა მასა ერთ-ერთი "ჟურნალ-გაზეთის" კორესპონდენტი და დაიწყო ძალიან უცნაური ინტერვიუ.
 
==პერსონაჟები==
*'''ვასიკო კეჟერაძე''' - მთავარი პერსონაჟი, კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა, ფოტოგრაფი.
*'''კლიმი''' - ვასიკოს თანაშემწე.
*'''კორესპონდენტი''' - მთხრობელი.
*'''ხელმძღვანელი''' - გაზეთის რედაქტორი.
 
==ეკრანიზაცია==