გიორგი ანჯაფარიძე: განსხვავება გადახედვებს შორის

კორექტურა. ამასთან შევიტანე ცვლილება ტექსტში, რომ 12 მარს აირჩიეს დამფუძნებელი კრების წევრად. არჩევნები იყო თებერვალში, 12 მარტი დამფუძნებელი კრების პირველი სხდომის დღეა, ამიტომ იყო შინაარობრივი უზუსტობა
(კორექტურა. ამასთან შევიტანე ცვლილება ტექსტში, რომ 12 მარს აირჩიეს დამფუძნებელი კრების წევრად. არჩევნები იყო თებერვალში, 12 მარტი დამფუძნებელი კრების პირველი სხდომის დღეა, ამიტომ იყო შინაარობრივი უზუსტობა)
გიორგი ნესტორის ძე ანჯაფარიძე დაიბადა [[1887]] წლის 9 იანვარს, სენაკის მაზრის სოფელ კიწიაში. დაამთავრა [[ბათუმი]]ს ვაჟთა გიმნაზია და სწავლა განაგრძო [[მოსკოვი]]ს უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. [[1905]] წლიდან რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრია და მონაწილეობდა რევოლუციურ გამოსვლებში. [[1913]] წელს სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ბათუმში ადვოკატად მუშაობდა და იცავდა [[1915]]-[[1916]] წლებში რუსეთის იმპერიის სამხედრო მმართველობის მიერ დაპატიმრებულ აჭარლებს.
 
[[1917]] წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ბათუმის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარეობდა. თანამდებობა ეკავა 1918 წლის 1 აპრილამდე, ვიდრე ოსმალური არმიის მიერ ბათუმის ოკუპაცია მოხდებოდა. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად, [[1918]] წლის თებერვლიდან ამიერკავკასიის სეიმის წევრია, ხოლო [[1918]] წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს. [[1918]] წელს იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი, აგვისტოდან იყო საქართველოს მტავრობისმთავრობის რწმუნებული სოჭის ოლქში. [[1919]] წლის 12 მარტს,მარტიდან საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით აირჩიეს [[საქართველო]]ს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრადწევრი გახდა. [[1920]] წლის 4 სექტემბერს აირჩიეს [[ბათუმი]]ს ქალაქისთავად.
 
[[1921]] წლის 3 მაისს, [[საბჭოთა რეჟიმი]]ს დამყარებისას სხვა პარტიულ ლიდერებთან ერთად დააპატიმრეს. საპატიმროში იმყოფებოდა 1922 წლის ივლისამდე. მეორედ დააპატიმრეს იმავე წლის 16 სექტემბერს, სურამში. 20 ოქტომბერს კვლავ გაათავისუფლეს საქართველოს დატოვების ვალდებულებით, თუმცა მოგვიანებით დარჩენის უფლება მისცეს.
 
[[1924]] წლის გაზაფხულიდან მონაწილეობდა ანტისაბჭოთა აჯანყების ორგანიზებაში, მაგრამ მის ოჯახზე ზეწოლის გამო ჩეკას ჩაბარდა. 1925 წელს გაასამართლერსგაასამართლეს სხვა 46 პოლიტპატიმართან ერთად, სადაც 5 წლით პატიმრობა მიესაჯა. ამის შემდეგშემდეგაც იგი კვლავ რამდენიმეჯერ იქნა დაპატიმრებული, კვლავ ანტისაბჭოთა ქმედებების ბრალდებით. 1937 წლის 5 დეკემბერს იგი პატიმრობაშისასჯელს იმყოფებოდაიხდიდა ირკუტსკის მხარეში, აქვე მიესაჯა დახვრეტაც. დახვრიტეს ქ. ირკუტსკში, 1937 წლის 14 დეკემბერს.
 
რეაბირიტირებულიარეაბილიტირებულია [[1957]] წლის 30 ნოემბერს [[ირკუტსკი]]ს მხარის, [[1989]] წლის 23 აპრილის ალთაის მხარის და 1989 წლის 30 ივნისს [[ომსკი]]ს მხარის შესაბამისი სამსახურების მიერ.
 
== იხილეთ აგრეთვე ==
199

რედაქტირება