ალი ვალიევი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
(ახალი გვერდი: '''ალი ვალიევი'''- ნასირი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრ...)
 
 
==ცხოვრება==
ალი ვალიევი დაიბადა [[1901]] წლის 27 თებერვალს, სომხეთის სსრ ახლანდელ რაიონის სოფელ აგუდში <ref>[http://azerbaycanli.org/az/page862.html Qarabağ ədəbiyyatı: xronoqraf > XX əsr > Əli Vəliyev — '''azerbaycanli.org''' saytı]</ref> . [[1917]] წელს მან დაამთავრა 3 –კლასიანი რუსული სკოლა სოფელ აღდუში. [[1923]] წელს იგი შევიდა შუშას ჯგუფურ სკოლაში. შუშაში სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო ცენტრალურ ჯგუფურ სკოლაში და ლექტორთა ჯგუფში ბაქოში.
 
[[1925]] წელს იგი შეუერთდა კომუნისტურ პარტიას. 1925-1928 წლებში მუშაობდა ქურთისტანის რეგიონში სხვადასხვა თანამდებობებზე. მან განათლება გააუმჯობესა საზაფხულო პედაგოგიურ კურსებში და საშუალო განათლების დიპლომი მიიღო შუშაში. 1928 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ტიტების პედაგოგიური ფაკულტეტის ისტორიისა და სოციალური განყოფილებაში.
931 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ტიტების უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტი. 1933-1934 წლებში იყო გაზეთ "აღმოსავლეთის კარიბჭის" რედაქტორი. [[1935]] წლიდან [[1937]] წლამდე მუშაობდა პარტიული მუშაობისთვის აზერბაიჯანის რამდენიმე რეგიონში. 1937-1941 წლებში მას ევალებოდა მწერალთა საბჭოთა კავშირი, აზერბაიჯანის ხელოვნებათმცოდნეების კავშირი და ვოროშილოვის ოლქის აღმასრულებელი კომიტეტი.
 
1942-1945 წლებში იყო კომუნისტური გაზეთის რედაქტორის მოადგილე. 1945-1950 წლებში იყო კომუნისტური გაზეთის პასუხისმგებელი რედაქტორი.
 
1950-1954 წლებში იყო აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის პასუხისმგებელი მდივანი. [[1954]] წელს მას მიენიჭა MF ახუნდოვის სახელით რესპუბლიკური სახელმწიფო პრემია. 1954-1959 წლებში იყო ჟურნალ "აზერბაიჯანის" რედაქტორი.
 
ალი ვალიევი გარდაიცვალა ბაქოში [[1983]] წლის 2 თებერვალს <ref>[http://old.525.az/view.php?lang=az&menu=7&id=24624&type=1 Elbrus Şahmar, "Şəxsiyyətin əzəməti" ƏLİ VƏLİYEV – 110. — '''525.az''' saytı]</ref> .
 
==ჯილდოები==
[[1945]] წელს მას მიენიჭა მედალი "1941-1945 წლის დიდ სამამულო ომში საპატიო მოღვაწეობისთვის". [[1959]] წელს მას მიენიჭა წითელი შრომის დროშის ორდენი.
 
1971 წელს მას მიენიჭა ლენინის ორდენი და შრომის ვეტერანის მედალი დაბადების 70 წლის იუბილესა და საბჭოთა ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის. მას მიენიჭა ჟურნალისტთა კავშირის ოქროს კალმის ჯილდო და "ეროვნული განმანათლებლობის" სამკერდე ნიშანი.
 
[[1972]] წელს იგი მიენიჭა "ოქროს ნამსხვრალი" შამხარის რაიონში, მ.
 
1974 წლის 6 სექტემბერს მას მიენიჭა აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო მწერლის საპატიო წოდება<ref name="06.09.1974">[http://www.anl.az/down/he_serencamlar.pdf Ə.Q.Vəliyev yoldaşa Azərbaycan SSR xalq yazıçısı fəxri adı verilməsi haqqında SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 6 sentyabr 1974-cü il tarixli '''Fərmanı'''] — '''anl.az''' saytı</ref>. [[1976]] წელს, მისი დაბადების 75 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, მას მიენიჭა სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო განკარგულება.
 
1981 წელს მას მიენიჭა ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი საბჭოთა ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის და მისი დაბადების 80 წლისთავთან დაკავშირებით. <ref name="26.02.1981">[http://www.anl.az/down/he_serencamlar.pdf Yazıçı Ə.Q.Vəliyevin Oktyabr İnqilabı ordeni ilə təltif edilməsi haqqında SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 26 fevral 1981-ci il tarixli '''Fərmanı'''] — '''anl.az''' saytı</ref>.
მან შემოქმედებითი საქმიანობა დაიწყო ბაქოს ცენტრალურ ჯგუფურ სკოლაში და მოქმედი შრომითი კორესპოდენტი მუშაობდა გაზეთების "კომუნისტი", "სოფელი", "ახალგაზრდა მუშა", "იენი ფიკარი".
 
მისი მოთხრობები გამოიცა ჟურნალებში "რევოლუცია და კულტურა", "თავდასხმა", "ლიტერატურული ფრონტი". [[1930]] წელს მან გამოაქვეყნა წიგნები "ღმერთის მოგზაურობა" და "ჩემი ბებიას ბებო".
 
1937-1941 წლებში გამოიცა წიგნები "თოვლიანი მთები", "გმირი", "ბრძანების მწყემსი" და "მტკიცებულება". 1941-[[1942]] წლებში, მან მონაწილეობა მიიღო დიდი სამამულო ომის წინა ხაზზე, როგორც მწერალი-ჟურნალისტი, და დაწერა წიგნი "წინა მოთხრობები" იმ ადამიანების შესახებ, რომელთა ნახვისა და მათი გმირობის შესახებ. მან 1942-1945 წლებში გამოაქვეყნა წიგნები "ერკია" და "საბჭგატი" <ref>[http://medeniyyet.az/new/?name=content&lang=1&content=7987 Flora Xəlilzadə, "Silsilə romanlar müəllifi" — '''medeniyyet.az''' saytı]</ref> .
1945-1950 წლებში გამოქვეყნდა მოთხრობა "გულშანი" და "მოთხრობები". [[1958]] წელს რომანს "გულშანი" და რომანი "ყვავილი" მიენიჭა რესპუბლიკური სახელმწიფო პრემია, რომელსაც ახსოვდა მფ ახუნდოვი. 1954-1959 წლებში იგი წარუდგენს მწერალთა წიგნს "ლეგენდის მადარი", "გულის მეგობრები", "ყვავილი" რომანი აზერბაიჯანულ, რუსულ და უკრაინულ ენებზე.
 
[[1959]] წელს გამოვიდა რომანი "გულის მეგობრები" რუსულად. მონოგრაფია "ხალხის მწერალი", "გზა ტურაკლისკენ", "ფილიალის მოგონებები", რომელიც ეძღვნება ცნობილი ოსტატის ს.რახიმოვის დაბადების 60 წლის იუბილეს, 1960-1970. რომანები, "ზანგაზურის არწივები", "ორმაგი ოფლი", "საჩუქარი ბავშვებს", "ძვირფასო შვილიშვილები", "ანაგიზი", "ორი ვარსკვლავი" მოთხრობები და მოთხრობები.
 
[[1971]] წელს გამოიცა წიგნები "სამოვარი შებოლილი", "ჩემი ახალგაზრდობა ვიპოვნე" (რუსულად), თხრობის და მოთხრობის წიგნები. [[1972]] წელს გამოიცა ესეების წიგნი "მატარებლის მატარებელი".
 
[[1974]] წელს გამომცემლობამ ”განჯლიკმა” გამოსცა წიგნის ”ფილიალის მოგონებები” ახალი გამოცემა, რომელიც ორი წიგნისგან შედგება. [[1975]] წელს გამოიცა წიგნი "ახალი ცხოვრება". [[1976]] წელს გამოიცა წიგნები "დროის ვარსკვლავები", "ნიჭიერი" (რუსულ ენაზე) და მოთხრობები. 1977-1980 წლების რომანები "კვალი ყარაბაღში", "აღშფოთებული ადამიანი", "გზა ტურაკლისკენ" (მე -3 გამოცემა), "ლამაზი გარეშე საზღვრები", "დროის ვარსკვლავები" ("რუსული ვარსკვლავები") ”გამოიცა ესეები, ქვეყნდებოდა პერიოდული გამოცემების რიგი მოთხრობები, მოთხრობები, ესეები და ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიები.
 
==სქოლიო==
83

რედაქტირება