მთავარი მენიუს გახსნა

ცვლილებები

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
'''არღუნ-ხანი''' ({{lang-mn|Аргун}}; დ. [[1258]], [[ბაილაკანი]] — გ. [[10 მარტი]], [[1291]], ბაგჩე, [[არანი]]) — [[ჰულაგუიანთა სახელმწიფო]]ს მეოთხე ილხანი ([[1284]]-[[1291]] წწ.). [[ჰულაგუ-ხანი|ჰულაგუს]] შვილიშვილი, [[აბაღა-ხანი]]ს უფროსი შვილი.
 
[[აბაღა-ხანი]]ს გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა მისი უმცროსი გამაჰმადიანებული ძმა — [[აჰმედ თოგუდანი]], მაგრამ ორიოდე წლის შემდეგ არღუნ-ხანმა მონღოლი წარჩინებულების მხარდაჭერით დაამარცხა და სიკვდილით დასაჯა საკუთარი ბიძა. დაიწყო რეპრესიები. არღუნმა მამამისის მთავარი ვეზირი [[შამს ად-დინ ჯუვეინი]] მოაკვლევინა [[1284]] წლის 16 ოქტომბერს. მის მაგივრად დანიშნა ემირი ბუღა ჯალაირი, რომლის ხელშიც კონცეტრირებული აღმოჩნდა მთელი ხელისუფლება. იგი გახდა ვეზირი, ხოლო თანამდებობების უმეტესობა მიიღეს მისმა ბიძაშვილებმა და მომხრეებმა.
 
ამავე დროს ბუღას ჰყავდა ბევრი მტერი, რომლებმაც შეარყიეს მისი ავტორიტეტი. ხელისუფლების შენარჩუნების მიზნით დაიწყო არღუნის საწინააღმდეგო პროპაგანდა, მაგრამ უღალატეს თავისმა მომხრეებმა და სიკვდილით დასაჯეს [[1289]] წელს. ამის შემდეგ არღუნი აღარ ენდობოდა მუსლიმ დიდგვაროვნებს და გადაწყვიტა ისინი ჩაენაცვლებინა [[ებრაელები]]თა და [[ქრისტიანები]]თ. ბუღას სიკვდილით დასჯის შემდეგ ვაზირად დანიშნა ებრაელი ვაჭარი [[სა’დ ად-დავლა]], რომელიც შეეეცადა სამართლებრივი ურთიერთობების მოეწესრიგებას საყაენოში.