მაგნეტარი: განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
[[ფაილი:Magnetar-3b-450x580.gif|მინი|მაგნეტარის მხატვრული კონცეპტი, მაგნიტური ხაზებით]]
[[ფაილი:Artist’s impression of the magnetar in the star cluster Westerlund 1.jpg|მინი|ვარსკვლავთგროვაში მდებარი მძლავრი მაგნეტარის მხატვრული კონცეპტი]]
'''მაგნეტარი''' — უკიდურესად ძლიერი [[მაგნიტური ველი]]<nowiki/>ს მქონე(<math>\sim ნეიტრონული10^{14} ვარსკვლავის ტიპი, რომელიც მეტწილად რენტგენულ და გამა-გამოსხივებას გამოყოფს.10^{15})
</math> <ref>{{Cite journal|last=Kaspi|first=Victoria M.|last2=Beloborodov|first2=Andrei M.|date=2017|title=Magnetars|url=https://doi.org/10.1146/annurev-astro-081915-023329|journal=Annual Review of Astronomy and Astrophysics|volume=55|issue=1|pages=261–301|doi=10.1146/annurev-astro-081915-023329|arxiv=1703.00068|bibcode=2017ARA&A..55..261K}}</ref>მქონე ნეიტრონული ვარსკვლავის ტიპი, რომელიც მეტწილად რენტგენულ და გამა-გამოსხივებას გამოყოფს.<ref name="Ward">Ward; Brown lee, p.286</ref>
თეორია ამ ობიექტებთან დაკავშირებით 1992 წელს რობერტ დუნკანმა და კრისტოფერ ტომპსონმა შემოგვთავაზეს, მაგრამ მაგნეტარისგან გამოვლენილი პირველი გამა-გამოსხივება 1979 წლის 5 მარტს დაფიქსირდა.<ref name="journal" />
მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში, მაგნეტარის ჰიპოთეზა ფართოდ იქნა აღიარებული, როგორც რბილი არარეგულირებული განმეორებადი ხასიათის გამა-გამოსხივების და ანომალიური რენტგენული პულსარები.
 
 
2013 წელს აღმოაჩინეს მაგნეტარი სახელად PSR J1745-2900, რომელიც [[მშვილდოსანი A*]] სისტემაში, შავი ხვრელის გარჩემო ორბიტირებს. ობიექტი გალაქტიკის იონიზირებული ცენტრის, ვარსკვლავთშორისი სივრცის შესწავლისთვის მნიშვნელოვან ისტრუმენტს წარმოადგენს.
 
==სქოლიო==
{{სქოლიო}}
209

რედაქტირება