მთავარი მენიუს გახსნა

ცვლილებები

→‎წინარეისტორია: clean up, replaced: წინაისტორ → წინარეისტორ using AWB
ულისე შედგება დაახლოებით 265 000 სიტყვისგან და 18 ეპიზოდისგან<ref>{{cite web |url=http://avinashv.net/2008/10/analyzing-ulysses/ |author=Vora, Avinash |title=Analyzing Ulysses |accessdate=2008-10-20 |date=20 October 2008 }}</ref>. გამოქვეყნების შემდეგ, რომანმა გამოიწვია კამათი და კრიტიკა. დაიწყო სასამართლო პროცესებიც — „[[ჯოისის ომები]]“. ჯოისმა გამოიყენა „steam-of-consciousness“ ტექნიკა, ფრთხილად ააგო სტრუქტურა და ექსპერიმენტალური პროზა, რომელიც სავსეა [[პაროდიები]]თა და [[ილუზიები]]თ, ასევე მდიდარია [[იუმორი]]თ. რომანი პრესტიჟულად ითვლება [[მოდერნიზმი]]ს პანთეონში. 1998 წელს „[[Modern Library]]“-მა პირველი ადგილი მიანიჭა [[XX საუკუნის 100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი|მე-20 საუკუნის 100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანის]]<ref>{{cite web | title = 100 Best Novels | publisher = Random House | year= 1999 | url = http://www.randomhouse.com/modernlibrary/100bestnovels.html | accessdate = 2007-06-23 }} This ranking was by the [http://www.randomhouse.com/modernlibrary/about/board.html Modern Library Editorial Board] of authors and critics; readers ranked it 11th. Joyce's [[A Portrait of the Artist as a Young Man]] was ranked third by the board.</ref> ჩამონათვალში. ჯოისის ფანატები მსოფლიოს მასშტაბით აღნიშნავენ 16 ივნისს, როგორც [[ბლუმსდეი]]ს.
 
== წინარეისტორია ==
== წინაისტორია ==
 
თავდაპირველად ჯოისი მოულოდნელად შეხვდა ოდისევსის პერსონაჟს [[ჩარლი ლამბსი]]ს მიერ დაწერილ ადაპტაციაში ბავშვებისთვის — „[[ულისეს თავგადასავალი]]“. სკოლაში მან დაწერა [[ესე]] ოდისევსზე სახელწოდებით „ჩემის საყვარელი გმირი“.<ref>Gorman (1939), p. 45.</ref><ref>{{cite book|last=Jaurretche|first=Colleen|title=Beckett, Joyce and the art of the negative |url=http://books.google.com/?id=__8cwVnwFEoC&pg=PA29&lpg=PA29&dq=joyce++%22My+favourite+hero%22#v=onepage&q=joyce%20%20%22My%20favourite%20hero%22&f=false|accessdate=01/02/2011|series=European Joyce studies|volume= 16|year=2005|publisher=Rodopi|isbn=978-90-420-1617-0|page=29}}</ref> ჯოისი [[ფრენკ ბაგენსი|ფრენკ ბაგენს]] ეუბნებოდა, რომ ოდისევსი იყო ყოველმხრივი პერსონაჟი ლიტერატურაში.<ref>Budgen (1972), p.</ref> ის ფიქრობდა რომ ნაშრომისთვის „[[დუბლინელები]]“ დაერქმია „ულისე დუბლინში“,<ref>Borach (1954), p. 325.</ref> ეს იდია გადაიზარდა რომანში „დუბლინელები“ [[1906]]-ში, შემდეგ პატარა მოთხრობაში [[1907]]-ში <ref>Ellmann (1982), p. 265.</ref> და ბოლოს დაგვირგვინდა დიდი წიგნით, რომლის წერა დაიწყო [[1914]]-ში.