ისაყ I: განსხვავება გადახედვებს შორის

2 676 ბაიტი დაემატა ,  4 წლის წინ
არ არის რედაქტირების რეზიუმე
No edit summary
{{მმართველი
'''ისაყ I''' ''ჯაყელი'', [[ახალციხის საფაშო|ახალციხის ფაშა]] [[1701]]-[[1745]] წლებში, დროგამოშვებით. მამა მცირეწლოვანს გარდაეცვალა და საფაშო ტახტი ბიძამ - [[სალიმ-ფაშა|სალიმმა]] - წაართვა. სალიმის გარდაცვალების შემდეგ ([[1701]]) ფაშობაზე პრეტენზია განაცხადა სალიმის შვილმა - [[ასლან II|ასლანმა]]. ბიძაშვილთან ბრძოლაში ისაყ I-მა რამდენიმეჯერ დაკარგა საფაშო ტახტი. დაახლოებით [[1718]]-წლიდან, ძალაუფლების საბოლოოდ განმტკიცების შემდეგ, იგი აქტიურად მონაწილეობდა [[1723]]-[[1724]] წლებში ოსმალთა მიერ ამიერკავკასიის ქვეყნების, კერძოდ, საქართველოს დაპრობაში. [[1727]], [[იესე (ალიყული-ხანი)|იესე]] მეფის გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა ისაყ I ქართლის მმართველად დაადგინა და კახეთის დაპყრობაც დაავალა. XVIII საუკუნის 30-იანი წლების შემდეგ ისაყ I-ს ემორჩილებოდა საკუთრივ საქართველო, ლორე, ყაზახ-შამშადილი, შაქი. ისაყ I დაპყრობილ მხარეებში ცდილობდა ოსმალური სოციალურ-პოლიტიკური სისტემის შემოღებას და მაჰმადიანობის გავრცელებას. მის დროს გახშირდა ლეკიანობა, ტყვეებით ვაჭრობა, გაუკაცრიელდა სოფლები და მხარეები. [[1735]] წელს, როდესაც [[ოსმალობა]] ყიზილბაშობამ შეცვალა, ისაყ I [[თბილისი]]დან ახალციხეში ჩავიდა და სამემკვიდრო ტახტზე დაჯდა. [[1737]] წელს ტახტი შვილს, [[იუსუფ III|იუსუფ III-ს]] დაუთმო. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი [[1744]] წელს,ისაყ I მეოთხედ დაუბრუნდა ტახტს.
|ქვეყანა = [[ახალციხის ფაშების სია|ახალციხის ფაშა]]
|თანამდებობა =
|სახელი = იუსუფ II
|ორიგინალური სახელი =
|რიგი =
|რიგი-მეუღლეების =
|პორტრეტი =
|წარწერა =
|მმართველობის დასაწყისი = [[1701]]
|მმართველობის დასასრული = [[1705]]
|წინამორბედი = [[სალიმ-ფაშა]]
|მემკვიდრე = [[ასლან II]]
|მმართველობის დასაწყისი2 = [[1708]]
|მმართველობის დასასრული2 = [[1716]]
|წინამორბედი2 = [[ასლან II]]
|მემკვიდრე2 = [[ასლან II]]
|მმართველობის დასაწყისი3 = [[1718]]
|მმართველობის დასასრული3 =[[1737]]
|წინამორბედი3 = [[ასლან II]]
|მემკვიდრე3 = [[იუსუფ III]]
|მმართველობის დასაწყისი4 = [[1744]]
|მმართველობის დასასრული4 =[[1745]]
|წინამორბედი4 = [[იუსუფ III]]
|მემკვიდრე4 = [[აჰმედ-ფაშა]]
|სხვა წოდებები =
|ვიცე-პრეზიდენტი =
|პარტია =
|დაბადების თარიღი = ?
|დაბადების ადგილი =
|გარდაცვალების თარიღი = [[1745]]
|გარდაცვალების ადგილი =
|ქორწინება =
|შვილები = [[იუსუფ III]] <br/> [[აჰმედ-ფაშა]]
|დინასტია = [[ჯაყელები]]
|მამა = [[იუსუფ II]]
|დედა =
|რელიგია = [[სუნიზმი|სუნიტური ისლამი]]
}}
 
'''ისაყ I''' ''ჯაყელი'', [[ახალციხის საფაშო|ახალციხის ფაშა]] ოთხჯერ: [[1701]]-[[1705]], [[1708]]-[[1716]], [[1718]]-[[1737]] და [[1744]]-[[1745]] წლებში, დროგამოშვებით[[იუსუფ II]]-ის ძე. მამა მცირეწლოვანს გარდაეცვალა და საფაშო ტახტი ბიძამ - [[სალიმ-ფაშა|სალიმმა]] - წაართვა. სალიმის გარდაცვალების შემდეგ ([[1701]]) ფაშობაზე პრეტენზია განაცხადა სალიმის შვილმა - [[ასლან II|ასლანმა]]. ბიძაშვილთან ბრძოლაში ისაყ I-მა რამდენიმეჯერ დაკარგა საფაშო ტახტი. დაახლოებით [[1718]]-წლიდან, ძალაუფლების საბოლოოდ განმტკიცების შემდეგ, იგი აქტიურად მონაწილეობდა [[1723]]-[[1724]] წლებში ოსმალთა მიერ ამიერკავკასიის ქვეყნების, კერძოდ, საქართველოს დაპრობაში. [[1727]], [[იესე (ალიყული-ხანი)|იესე]] მეფის გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა ისაყ I ქართლის მმართველად დაადგინა და კახეთის დაპყრობაც დაავალა. XVIII საუკუნის 30-იანი წლების შემდეგ ისაყ I-ს ემორჩილებოდა საკუთრივ საქართველო, ლორე, ყაზახ-შამშადილი, შაქი. ისაყ I დაპყრობილ მხარეებში ცდილობდა ოსმალური სოციალურ-პოლიტიკური სისტემის შემოღებას და მაჰმადიანობის გავრცელებას. მის დროს გახშირდა ლეკიანობა, ტყვეებით ვაჭრობა, გაუკაცრიელდა სოფლები და მხარეები. [[1735]] წელს, როდესაც [[ოსმალობა]] ყიზილბაშობამ შეცვალა, ისაყ I [[თბილისი]]დან ახალციხეში ჩავიდა და სამემკვიდრო ტახტზე დაჯდა. [[1737]] წელს ტახტი შვილს, [[იუსუფ III|იუსუფ III-ს]] დაუთმო. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი [[1744]] წელს,ისაყ I მეოთხედ დაუბრუნდა ტახტს.
 
== იხილეთ აგრეთვე ==
[[კატეგორია:ახალციხის ფაშები]]
[[კატეგორია:ჯაყელები]]
[[კატეგორია:გარდაცვლილი 1745]]