საქართველო-იმერეთის გუბერნია: განსხვავება გადახედვებს შორის

|[[Image:Coat of Arms of Guria Uyezd (1843).jpg|100x100px]]
|}
 
1842-1843 წლებში თელავის, თბილისის და გორის მაზრებს გამოეყოთ მთიანი რეგიონები და ჩამოყალიბდა შემდეგი ოკრუგები:
#[[თუშ-ფშავ-ხევსურეთის ოკრუგი]] - შედგებოდა თუშეთისა და ფშავ-ხევსურეთის მონაკვეთებისაგან;
#[[მთიულეთის ოკრუგი]] - შედგებოდა ხევის, მთიულეთისა და ქსნის მონაკვეთებისაგან;
#[[ოსეთის ოკრუგი]] - შედგებოდა ჯავის, პატარა ლიახვის და ნარის მონაკვეთებისაგან.
სამივე უკრუგს ყავდა თავთავისი სპეციალური მმართველი, ხოლო ამის გარდა სამივეს ერთად დაენიშნა სპეციალური მეთვალყურე - მტავარი ნაჩალნიკი საქართველო-იმერეთის გუბერნიის მთიელი ტომებისა, რეზიდენციიტ ქვიშეთში.
 
1842 წელსვე ბელაქანის მაზრას შეეცვალა სახელი ბელაქნის ოკრუგით, ხოლო 1844 წლის აპრილის თვეში საერთოდ ჩამოშორდა საქართველო-იმერეთის გუბერნიას და დაექვემდებარა ჭარ-ბელაქნის ოკრუგის სამხედრო ნაჩალნნიკს, რომელსაც მიენიჭა უფლებები: სამოქალაქო საქმეებში გუბერნატორის, ხოლო სამხედრო სამეებში დივიზიის ნაჩალნიკის.
 
1844 წლის ნოემბერში თელავის მაზრა დაიყო თელავის და სიღნაღის მაზრებად.
 
 
საქართველო-იმერეთის გუბერნია გაუქმდა [[1846]] წლის 14 დეკემბერს<ref>[http://www.nlr.ru/e-res/law_r/search.php Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XXI, ук. 20.701, ст. 647]</ref>, მის ადგილას ჩამოყალიბდა [[თბილისის გუბერნია|თბილისის]], [[ქუთაისის გუბერნია|ქუთაისის]], [[შემახის გუბერნია|შემახისა]] და [[დერბენტის გუბერნია|დერბენტის გუბერნიები]]<ref>§ 1. Закавказский край, впорядке общаго управления, разделяется на 4 губернии: Тифлисскую; Кутаисскую, Шемахинскую и Дербентскую</ref>.