ექვთიმე აღმსარებელი (კერესელიძე): განსხვავება გადახედვებს შორის

არ არის რედაქტირების რეზიუმე
[[ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი|თბილისის „მეტეხის“ მუზეუმის]] ერთ-ერთმა თანამშრომელმა - დავით დავითაშვილმა, [[ბეთანიის მონასტერი|ბეთანიის]] ბერებთან - წმიდა აღმსარებლებთან არქიმანდრიტ [[იოანე (მაისურაძე)|იოანე მაისურაძესა]] და [[გიორგი (მხეიძე)|გიორგი მხეიძესთან]] საუბრისას მწუხარება გამოთქვა [[ფილიმონ ქორიძე|ფილიმონ ქორიძის]] მიერ ჩაწერილი ძველი ქართული საგალობლების დაკარგვის გამო და როდესაც მათგან შეიტყო, ხსენებული ხელნაწერები ზედაზნის მონასტერში იღუმენ ექვთიმესთან ინახებაო, იმავე დღეს ზედაზნის მონასტისკენ გაეშურა. შეიქმნა კომისია ისტორიკოსებისა და მუსიკოსების შემადგენლობით, რომელმაც ამ ხელნაწერების განსაკუთრებული ფასეულობა და დიდი ისტორიული მნიშვნელობა დაადასტურა. მამა ექვთიმემ [[1935]] წლის ნოემბერში სახელმწიფო მუზეუმს გადასცა ოცდათოთხმეტი სანოტო კრებული, რომელიც 5 081 საგალობლისა და რამდენიმე სასულიერო შინაარსის ხელნაწერისგან შედგებოდა. ექვთიმეს სახელმწიფო პენსია დაენიშნა. ყველა ეს საგალობელი ამჟამად დაცულია [[კორნელი კეკელიძე|კორნელი კეკელიძის]] სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში.
 
19361941 წელს დაწერა „ისტორია ქართულ საეკლესიო საგალობლების ნოტებზე გადაღებისა.“ 1941 წელს ექვთიმე თავისთან მიიწვია საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა [[კალისტრატე (კათოლიკოს-პატრიარქი)|კალისტრატემ]], რომელმაც მადლობა გადაუხადა ექვთიმეს შრომისა და ღვაწლისათვის. პატრიარქისვე თხოვნით ექვთიმემ ნოტებზე გადაიტანა საღვთო მსახურების დროს სათქმელი დიდი და მცირე კვერექსები. [[1944]] წლის ზამთარში ზედაზნის მონასტერში მარტო მცხოვრები მამა ექვითმეს სანახავად ასულ [[სამთავრო (ტაძარი)|სამთავროს მონასტრის]] დედებს წმიდანი სასიკვდილოდ დასნეულებული დახვდათ. ექვთიმე იმავე წელს გარდაიცვალა. დაკრძალეს ზედაზნის მონასტრის ეზოში, [[საკურთხეველი|საკურთხეველთან]]. მისი მდიდარი ბიბლიოთეკა სამთავროს მონასტერში გადაიტანეს, არქივი კი დაუდევრობით განადგურდა.
 
ექვთიმეს სახელმწიფო პენსია დაენიშნა რომელიც 1939 წლამდე დაუბრკოლებლად ეძლეოდა. ამ საკითხთან დაკავშირებით კოტე ფოცხვერაშვილის შუამდგომლობით სახელმწიფოსთან შეიქმნა კომისია, რომელმაც მამა ექვთიმეს საქმე ხელახლა შეისწავლა და დაუნიშნა პენსია სიცოცხლის ბოლომდე 300 მანეთის ოდენობით. პენსიას აიღებდა საცხოვრებელ მსიამართზე.
 
1941 წლის 22 მარტს საქ. სახელმწიფო მუზეუმის, მისი დირექტორის შალვა იასონის ძე ამირანაშვილის სახით, ერთი მხრით, და კერესელიძე ექვთიმე სოლომონის ძე, მეორე მხრით, დაიდო ხელშეკრულება, რომლის საფუძველზეც ექვთიმე კერესელიძე უთქმობს საკუთრებად საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმს, მის მიერ შეგროვილი საქართველოს ყველა კუთხის ძველ ქართულ საეკლესიო საგალობელს, ნოტებზე გადაღებულს; რომელიც მოთავსებული არის 37 წიგნში და რომელიც შედგება 5532 ნომრისგან. ეს ხელშეკრულება სრული სახით თანდართულია ექვთიმე კერესელიძის ხელნაწერში.
 
== იხილეთ აგრეთვე ==
 
== ლიტერატურა ==
* ისტორია ქართული საეკლესიო გალობის ნოტებზე გადაღებისა.ექვთიმე სოლომონის ძე კერესელიძის ხელნაწერის მიხედვით.
* დეკანოზი ზაქარია (მაჩიტაძე). „ქართველ წმიდანთა ცხოვრებანი“, თბილისი, 2007 წ.
* დეკანოზი ზაქარია (მაჩიტაძე), მანანა ბუკია, მაკა ბულია. „ქართველ წმიდანთა ცხოვრება“, თბილისი, 2004 წ.
 
==რესურსები ინტერნეტში==
* {{ka}} [http://www.qwelly.com/group/ebooks/forum/topics/galobis-istoria ისტორია ქართული საეკლესიო გალობის ნოტებზე გადაღებისა.ექვთიმე სოლომონის ძე კერესელიძის ხელნაწერის მიხედვით. ტექსტური მასალა.]
* {{ka}} [http://www.qwelly.com/group/galoba ქართული საეკლესიო კანონიკური გალობა.]
*[http://www.orthodoxy.ge/tveni/ianvari/20-eqvtime-agms.htm ექვთიმე აღმსარებელი – orthodoxy.ge]
*[http://www.georgianchant.org/profiles/kereselidze.html ექვთიმე აღმსარებელი (კერესელიძე)]
170

რედაქტირება